Gerçekten oturdum ve ben tam olarak ne okudum diye düşünüyorum. Okurken çok zorlandım.
İlk başta karmaşık ve dağınık görünse de aslında yazarın derdi bir anlatmaktan ziyade insanların kibirli, ukala ve sürekli eleştiren yönlerini göstermek. Karakterlerin birbirine laf yetiştirmesi, küçümseyici tavırları ve tartışmaları bir süre sonra kitabın asıl tonunu ortaya çıkarıyor.
Sanki bir olay örgüsü takip etmiyorsunuz da, bir odada oturmuş insanların tartışmasına kulak misafiri oluyorsunuz. Karakterler konuşuyor, birbirlerine cevap veriyor, laf sokuyor; fakat arada öyle kopukluklar oluyor ki bir an ben neyi kaçırdım? diye düşünmeden edemiyorsunuz.
Münasebetsizler kitabı ilk sayfalarda biraz mesafeli ve anlaşılması güç geldi. Ama biraz sabredince, bunun bilinçli bir tercih olduğunu fark ettim.
Molière sanki okura şunu söylüyor: Toplumda herkes konuşur ama çoğu zaman kimse gerçekten birbirini dinlemez.
Okurken bazen bu kadar konuşma içinde anlam kayboluyor hissi oluşuyor; belki de Molière tam olarak bunu göstermek istemiş.
Münasebetsizler kitabı ilk sayfalarda biraz mesafeli ve anlaşılması güç geldi. Ama biraz sabredince, bunun bilinçli bir tercih olduğunu fark ettim.
Molière sanki okura şunu söylüyor: Toplumda herkes konuşur ama çoğu zaman kimse gerçekten birbirini dinlemez.
Okurken bazen bu kadar konuşma içinde anlam kayboluyor hissi oluşuyor; belki de Molière tam olarak bunu göstermek istemiş.
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.