Bazı kitaplar vardır; bittiğinde kapağını kapatırsınız ama içindeki duygu hemen kapanmaz. Kırık Kanatlar benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Halil Cibran bu kısa romanda aslında çok sade bir hikâye anlatıyor. Saf bir sevgi, yanlış bir zaman ve toplumun katı kuralları arasında sıkışıp kalan iki insan… Ama bu hikâyenin asıl gücü olaylardan çok, insanın içinde bıraktığı duyguda saklı.
Okurken sık sık şunu düşündüm: Bazen iki insan birbirini gerçekten sevebilir ama hayat onların tarafında olmayabilir. Bazen kader, gelenekler ya da toplum, iki insanın en saf duygusunu bile yaşanamaz hâle getirebilir.
Cibran’ın dili çok sade ama aynı zamanda çok şiirsel. Bu yüzden kitap ilerledikçe hikâyeden çok o melankoli insanın içine yerleşiyor. Ve kitap bittiğinde geriye büyük bir olay değil, ince bir hüzün kalıyor.
Kırık Kanatlar bana bir kez daha şunu düşündürdü: Bazı aşklar mutlu sonla bitmez. Ama insanın kalbinde uzun süre yaşayan bir iz bırakır.
Kısa ama etkisi uzun süren bir kitap oldu benim için.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.