İnşallah bu savaştan sağ çıkarsınız ne diyeyim...1000Kitap
Aslında 7.5
Kitabın son 100 sayfasına gelene kadar kitaba 6 vermeyi düşünüyordum ama sonda bazı eleştirdiğim noktalarda taşlar oturmaya başladı. Yine de ondan öncesinde okuma deneyimimi biraz kötü yönde etkileyen şeyleri de unutmamam gerek.
Aelin karakterinden başlamak istiyorum. Gölgeler Kraliçesi’nde Celaena’dan Aelin’a geçiş zaten oldukça keskin olmuştu ama Aelin bu kitapta olduğu kadar şımarık değildi. Hatta bu kitapta Aelin’dan ciddi şekilde soğumaya başlıyordum. En güçlü Aelin, büyüsünü en iyi kullanan Aelin, en iyi planları yapan yine Aelin, en güzel, en çekici yine Aelin… Aelin'ın planları... planı gizle, okura da söyleme sonra dramatik bir şekilde açıkla. Ben açıkçası okurken baya yoruldum. Bana bazı duygular da hissettirdi ama biraz fazlaydı sanki her olayı bu şekilde öğrenmemiz. Sonda okurken bazı yaptıklarından dolayı onu anladım (ama maalesef bir karakteri anlamak ile sevmek aynı şey değil) ama bazı konularda hala sinirim var ona karşı. Bunlar yine yapılırdı ama diğer karakterlerin potansileyi olmasına rağmen bu kadar geriye atılmasına gerek var mıydı? Bu kitapta Aelin’ın etrafında pervane olmasını anlayabileceğim tek karakter Aedion. Geçmişten gelen bağları ve kan yemini yüzünden zaten Aelin’ı kraliçesi olarak görüyordu. Bu yüzden onun davranışlarını bir noktaya kadar anlayabiliyorum.
Ama Dorian mesela… Adamı resmen kuleye koydunuz. İlk üç kitapta ezik bir karakter olduğunu düşündüğümü söylemiştim ki öyleydi de ama şu an aslında ciddi bir potansiyele sahip. Buna rağmen yazar bu potansiyeli kullanmamayı tercih ediyor gibi hissettiriyor. Dorian'a ne garezin var sevgili yazarım? Manon da aynı şekilde. Aelin gibi bir kraliçe karakter olmasına rağmen bir noktada o bile Aelin’ın gölgesinde kalıyor. Oysa Dorian, Manon ve Aelin gibi karakterlerin daha dengeli ve eşit güçte yazılmasını görmek isterdim. Aelin'in yaptığı çoğu seyi daha sonra anladığımı söyledim bu noktalar da benim hala elestirilmesi gerektiğini düşündüğüm noktalar.
Rowan... Allah herkesi bir şeyle sınıyor benim de bu seride sınavım Rowan. Sevmiyorum. Sevemiyorum. Ve muhtemelen sevmeyeceğim gibi duruyor son kitapta eğer inanılmaz bir şey olmazsa. Normalde bir karakteri kişisel olarak sevmesem bile kitabın puanını buna göre düşürmemeye çalışırım demiştim. Ama Rowan’da mesele artık kişisel zevk değil. Karakterin yazılış şekli gerçekten sorunlu bana göre. Yemin ederim ki çok takmamaya çalıştım hele ki bu kitapta dedim ki Rowan'a odaklanma olaylara, evrene odaklan. Ama olmuyor. Çok fazla etkiliyor. Fey erkeği, 300+ yaşında, büyüsü çok güçlü, diğer kıtalarda adı duyulunca yutkunuluyor falan filan hepsi fasa fiso... 
Gölgeler Kraliçesi kitabında Rowan hakkında söylediklerimi hâlâ savunuyorum. Çok direkt olacak ama bence fazla düz ve abartılmış.
Bir diğeri de Aelin ile Rowan arasındaki cinsel çekim... artık bu da rahatsız edici olmaya başladı çünkü karakterlerin düşünceleri çok yersiz. Asla yeri ve zamanı değil, ben o an olayı okumak istiyorum ama bakıyorum ki Aelin hanımın düşüncesi Rowan'ın sırtında bıraktığı izlerde... Hem akıcılığı kesiyor hem de karakterlerden daha fazla soğumama yol açıyor. Yani tür gereği karakterlerin her anına şahit olurken aralarındaki çekime de dahil olabiliriz buna karşı degilim ama Rowan ile Aelin icin yazılan çoğu şey yersizdi, çoğuna gerek yoktu. Bir smut bölümünün nerde olduğunu bilsem rahatsız olacaksam onu atlar geçerim mesela ama burda olayların ortasında karakterin düşüncesi bu yöne kayınca nerde karşınıza çıkacağınızı da kestiremiyorsunuz o yüzden benim okuma deneyimimi biraz olumsuz etkiledi.
Manon ve On Üçler okumayı en sevdiğim kısım bu seride. Ama Manon bile geri plana atıldı yer yer. Cadıların çok iyi yazıldığını düşünüyorum, kültürleri kuralları çok net kurulmuş, karakter gelişimi de çok güçlü hatta Asterin bile çok derin yazılmış bir karakter. Kitaptaki ana karakterlerimizin aksine bu derinliği yan karakterler taşıyor çoğu zaman...
Elide ve Lorcan'i okumak kitabın büyük bir bölümünde çok daha ilgi çekiciydi Fey prensimiz ve Ateşyürek'in aksine. Elide beni ağlattı... O mutlu olmayı çok hak ediyor, onun mutlu olduğunu okumayı çok istiyorum. Lorcan hakkında genel düşünceler ne bilmiyorum ama ben bu karakteri de sevdim. Hata yapan karakterleri sahiplenmek diyince de ben <3 Serinin duygusal yükünü Aelin ve Rowan'ın aksine çoğu kısımda yan karakterler taşıyor dediğim gibi.
Serinin en iyi kitabi olduğu söyleniyordu ama son 100 sayfa harici katılmıyorum. "Karım nerde" cümlesini görüp herkes 5 yıldızı yapıştırmış gibi geldi. Gölgeler Kraliçesi çok daha iyiydi bence.
Çok uzun oldu ama Şafak Kulesi de burda olacak
Şafak Kulesi
Geldik benim yavrum Chaol’a.
Bu kitabı sevdim ya. Özellikle diğer tarafta Aelin ve Rowan beni sinirlendirirken bu kitaba geçince ara ara nefes aldım.
Chaol’un serideki en insani karakter olduğunu düşünüyorum. Evet çok hata yaptı. Hatta ben de bazı noktalarda ona salak dedim yeri geldi demediğimi bırakmadım. Ama bu hatalar onu benim gözümde daha gerçek bir karakter yapıyor.
Bence gayet güzel bir karakter gelişimi gösterdi. Bu kitapta iyileşirken bir yandan da onun iç dünyasına girmek onu daha da benimsememi sağladı o yuzden onu cok iyi anlıyorum. Büyüsü olan insanlara canavar demiş olsa da düşününce onun yerinde başkası olsa ayni şekilde düşünürdü. Hayatının uzun bir dönemi boyunca büyü yasaktı ve kendisi buna sahip olmadığı için ve kıtada yasak olduğu için kotu bir şeymiş gibi öğrendi. Onun yerinde biz olsak biz de ayni endişelere sahip olurduk. Babası ile olan ilişkisi, lord unvanından vazgeçip dostunun yanında olması krala hizmet etmesi. Bunlar babasına rağmen kendi hayatında yaptığı seçimlerdi o yüzden buna çok fazla bağlı olması çok normaldi ve tam olarak karakterinin olması gereken özelliğiydi. O yüzden ikinci kitapta olanlar yüzünden hâlâ onu suçlamıyorum ve anladığımı söylüyorum. Kendi secebilmis olduğu şeye bağlı olmaya devam edip o işi layığı ile yerine getirmeye çalışıyordu oldukça insanca bir şey bu.
Yrene'i de sevdim. Zeki bir kızdı şükürler olsun ki şu seride aklı başında bir karakter gördük. Başta Chaol'a olan tavrı, hemen tav olmaması daha sonra kendisi düşünerek bir seçime varması her şeyiyle onun da karakter gelişimi gayet güzeldi bence.
Bu kitapta gittiğimiz farklı yer Güney Kıtası atmosferi de bence çok iyi hissediliyordu ama Güney Kıtası hakkında bazi bilgiler çok fazla ve uzundu.
Bir de Nesryn var. Bu karakteri cok bağ kurabilecek kadar okumadık daha önce o yüzden bu kitapta bu kadar uzun okumak yer yer sıktı. Bazı kısımlar cok gereksiz uzundu. Ayrıca sonunda Nesryn'in Chaol ile arasında olan şu ne olduğu belirsiz ilişkisini kesmesine sevindim. Burda Chaol adına değil Nesryn için sevindim. Her ne kadar seni sevsem de Chaol çoğu zaman bu kıza pislik gibi davrandın. Sen de kabul ettin zaten de neyse umarim Nesryn de mutlu olur.
Prens yerine Chaol'u seçti diye Yrene'e salak diyenler olmus ben buna bi sey diyemem Yrene'in yerinde olsam ben de aynı seçimi yapardım sanırım ahshdbsvs ama zaten o sarayın içinde olmak istememesi cok net açıklanmıştı kitapta. Geleneklerden dolayı ve aynı zamanda prense çok da bir ilgisi yoktu. O yuzden Chaol'u seçmesi gayet normaldi.
Söyle bir bakınca aslında evreni seviyorum ve sevdiğim karakterler de var. Artık son kitapta bu benim okuma deneyimimi olumsuz etkileyen kısımlar düzelir mi bilmiyorum. Son kitaptan da bir tık tırsıyorum seriye başladığımdan beri. Okuyanların tepkilerinden dolayı. Ama aynı zamanda Fırtınalar İmparatorluğundan sonra bende yeni bir korku da oluştu ya onu da sevmezsem denildiği kadar yoksa diye. Fırtınalar İmparatorluğu karakterler bakımından beni hayal kırıklığına uğrattı çünkü... Seriyi bitireceğim her gün kitaplığımda yedinci kitap ile bakışıyoruz çünkü. Ne kadar bazı yerleri eleştirsem de (eleştirmediğim yer kalmadı) evren beni kendine bir sekilde bağladı hate-love ilişkimiz var demiştim.
Gölgeler Kraliçesi kitabında Rowan hakkında söylediklerimi hâlâ savunuyorum. Çok direkt olacak ama bence fazla düz ve abartılmış.
Bir diğeri de Aelin ile Rowan arasındaki cinsel çekim... artık bu da rahatsız edici olmaya başladı çünkü karakterlerin düşünceleri çok yersiz. Asla yeri ve zamanı değil, ben o an olayı okumak istiyorum ama bakıyorum ki Aelin hanımın düşüncesi Rowan'ın sırtında bıraktığı izlerde... Hem akıcılığı kesiyor hem de karakterlerden daha fazla soğumama yol açıyor. Yani tür gereği karakterlerin her anına şahit olurken aralarındaki çekime de dahil olabiliriz buna karşı degilim ama Rowan ile Aelin icin yazılan çoğu şey yersizdi, çoğuna gerek yoktu. Bir smut bölümünün nerde olduğunu bilsem rahatsız olacaksam onu atlar geçerim mesela ama burda olayların ortasında karakterin düşüncesi bu yöne kayınca nerde karşınıza çıkacağınızı da kestiremiyorsunuz o yüzden benim okuma deneyimimi biraz olumsuz etkiledi.
Manon ve On Üçler okumayı en sevdiğim kısım bu seride. Ama Manon bile geri plana atıldı yer yer. Cadıların çok iyi yazıldığını düşünüyorum, kültürleri kuralları çok net kurulmuş, karakter gelişimi de çok güçlü hatta Asterin bile çok derin yazılmış bir karakter. Kitaptaki ana karakterlerimizin aksine bu derinliği yan karakterler taşıyor çoğu zaman...
Elide ve Lorcan'i okumak kitabın büyük bir bölümünde çok daha ilgi çekiciydi Fey prensimiz ve Ateşyürek'in aksine. Elide beni ağlattı... O mutlu olmayı çok hak ediyor, onun mutlu olduğunu okumayı çok istiyorum. Lorcan hakkında genel düşünceler ne bilmiyorum ama ben bu karakteri de sevdim. Hata yapan karakterleri sahiplenmek diyince de ben <3 Serinin duygusal yükünü Aelin ve Rowan'ın aksine çoğu kısımda yan karakterler taşıyor dediğim gibi.
Serinin en iyi kitabi olduğu söyleniyordu ama son 100 sayfa harici katılmıyorum. "Karım nerde" cümlesini görüp herkes 5 yıldızı yapıştırmış gibi geldi. Gölgeler Kraliçesi çok daha iyiydi bence.
Çok uzun oldu ama Şafak Kulesi de burda olacak
Şafak Kulesi
Geldik benim yavrum Chaol’a.
Bu kitabı sevdim ya. Özellikle diğer tarafta Aelin ve Rowan beni sinirlendirirken bu kitaba geçince ara ara nefes aldım.
Chaol’un serideki en insani karakter olduğunu düşünüyorum. Evet çok hata yaptı. Hatta ben de bazı noktalarda ona salak dedim yeri geldi demediğimi bırakmadım. Ama bu hatalar onu benim gözümde daha gerçek bir karakter yapıyor.
Bence gayet güzel bir karakter gelişimi gösterdi. Bu kitapta iyileşirken bir yandan da onun iç dünyasına girmek onu daha da benimsememi sağladı o yuzden onu cok iyi anlıyorum. Büyüsü olan insanlara canavar demiş olsa da düşününce onun yerinde başkası olsa ayni şekilde düşünürdü. Hayatının uzun bir dönemi boyunca büyü yasaktı ve kendisi buna sahip olmadığı için ve kıtada yasak olduğu için kotu bir şeymiş gibi öğrendi. Onun yerinde biz olsak biz de ayni endişelere sahip olurduk. Babası ile olan ilişkisi, lord unvanından vazgeçip dostunun yanında olması krala hizmet etmesi. Bunlar babasına rağmen kendi hayatında yaptığı seçimlerdi o yüzden buna çok fazla bağlı olması çok normaldi ve tam olarak karakterinin olması gereken özelliğiydi. O yüzden ikinci kitapta olanlar yüzünden hâlâ onu suçlamıyorum ve anladığımı söylüyorum. Kendi secebilmis olduğu şeye bağlı olmaya devam edip o işi layığı ile yerine getirmeye çalışıyordu oldukça insanca bir şey bu.
Yrene'i de sevdim. Zeki bir kızdı şükürler olsun ki şu seride aklı başında bir karakter gördük. Başta Chaol'a olan tavrı, hemen tav olmaması daha sonra kendisi düşünerek bir seçime varması her şeyiyle onun da karakter gelişimi gayet güzeldi bence.
Bu kitapta gittiğimiz farklı yer Güney Kıtası atmosferi de bence çok iyi hissediliyordu ama Güney Kıtası hakkında bazi bilgiler çok fazla ve uzundu.
Bir de Nesryn var. Bu karakteri cok bağ kurabilecek kadar okumadık daha önce o yüzden bu kitapta bu kadar uzun okumak yer yer sıktı. Bazı kısımlar cok gereksiz uzundu. Ayrıca sonunda Nesryn'in Chaol ile arasında olan şu ne olduğu belirsiz ilişkisini kesmesine sevindim. Burda Chaol adına değil Nesryn için sevindim. Her ne kadar seni sevsem de Chaol çoğu zaman bu kıza pislik gibi davrandın. Sen de kabul ettin zaten de neyse umarim Nesryn de mutlu olur.
Prens yerine Chaol'u seçti diye Yrene'e salak diyenler olmus ben buna bi sey diyemem Yrene'in yerinde olsam ben de aynı seçimi yapardım sanırım ahshdbsvs ama zaten o sarayın içinde olmak istememesi cok net açıklanmıştı kitapta. Geleneklerden dolayı ve aynı zamanda prense çok da bir ilgisi yoktu. O yuzden Chaol'u seçmesi gayet normaldi.
Söyle bir bakınca aslında evreni seviyorum ve sevdiğim karakterler de var. Artık son kitapta bu benim okuma deneyimimi olumsuz etkileyen kısımlar düzelir mi bilmiyorum. Son kitaptan da bir tık tırsıyorum seriye başladığımdan beri. Okuyanların tepkilerinden dolayı. Ama aynı zamanda Fırtınalar İmparatorluğundan sonra bende yeni bir korku da oluştu ya onu da sevmezsem denildiği kadar yoksa diye. Fırtınalar İmparatorluğu karakterler bakımından beni hayal kırıklığına uğrattı çünkü... Seriyi bitireceğim her gün kitaplığımda yedinci kitap ile bakışıyoruz çünkü. Ne kadar bazı yerleri eleştirsem de (eleştirmediğim yer kalmadı) evren beni kendine bir sekilde bağladı hate-love ilişkimiz var demiştim.··
227 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Eline saglikk 🫶Rowan kismina o kadar katiliyorum ki🫡Suan senin 6. kitabi begenmene cok sevindimm bende sevecegimi dusunuyorum. Birkitap dolusu chaol anlatilmis ve ben bunu severim ya heralde🥲
Gökçe⋆˚꩜｡
Gönderi Sahibi
sisi Aelin’a destek olsa da fazlasını ben de hissedemiyorum Rowan için o yuzden katılıyorum ama Aelin başka biriyle de olamazdı diye düşünüyorum hele ki olayların geldiği su noktada Chaol ile asla olmazdı. Çoğu şeyde Chaol'un cok fazla üzerine gidildi ama hatta gölgeler kraliçesinde resmen Chaol ve Aelin arasinda ask kalmadigini yazar kafamiza vura vura anlatti buna gerek yoktu🙂↕️