Japon edebiyatı okuduğum zaman hep benlik değil derim ancak hissettirdiği dinginliği de çok severim. Sakin, olaysız bir okuma olur genelde. Ya da benim karşılaştıklarım öyle oluyor.
Öncelikle bu kitabın ismi çok dikkat çekici gelmişti ve okumaya başladığımda neden bu meslek bizim ülkemizde yok dedim. Yani anlayacağınız üzere kintsugi bir meslek hatta bence bir sanatta diyebiliriz. Kırılan, parçalara ayrılan tabak çanağı birleştirme sanatı. Ama öyle alalade değil. Kırılan yerleri altın veya gümüş detaylarla renklendirilmiş bir şekilde.
Aslında geçmişte yokluktan dolayı ortaya çıkmış olsa da günümüzde insanların kıymet verdikleri eşyaları atmak istemedikleri için devam ettirdikleri bir meslek olmuş.
Annesi ve babası ayrılmış olan Mao büyükannesiyle yaşamaya başlar. Ve büyükannesinin mesleğidir bu.
Dağılmış ailesine bir arada tutmaya çalıştığı gibi atılmaya kıyamayan eşyalarıda derleyip toparlar. Birtakım olaylar cereyan ederken Mao büyükannesinden bu eşsiz mesleği öğrenmeye başlar. Tam da üniversite yılları yaklamış ne olmak istediğine karar vereceği zamanlardır.
Bir yandan da geçmişin peşine düşen büyükanne bu yolda Mao ile adeta arkadaş olur. Birlikte bazı şeyleri kırıldığı yerden iyileştirmeye çalışırlar.
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.