Kintsugi Evi
Hoshio SanaeYazar:
Hoshio Sanae
Çevirmen:
Merve Sever
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Uzakdoğu edebiyatını sevmeme sebep olan kitaplardan birisi oldu. Öncelikle Kintsugi Adını hepiniz duymuşsunuzdur, binevi onarma sanatı .
Kırılan seramikleri altınla onarıp tekrar kullanılır hale getirme. Kırılan eşyayı hayatımızdan çıkarmak yerine onu evrimleştirip yeni bir güzelliğe çevirip hayata geri döndürmek. Kusurları gizlemek değil onları değerli kılmak üzerine bir hikaye okuyoruz.
Kitap sayfaları arasında bize bu sanatın inceliklerini okutuyor, kitapta, üç farklı kuşağa mensup kadınların hikayesi eşlik ediyor bize, bir büyükanne, bir anne (Yuuko) ve bir kız çocuk (Mao). Yuuko eşinden ayrılıp ailesinin yanına dönüyor. Burada yeni bir yaşma başlama ve uyum sağlama süreci geçiriyorlar. Yuuko kızının geleceğini düşündüğü için bütün yüklerini sırtlanıp bir hayat kurmaya çalışıyor.
Mao’nun büyüme sürecinde olaylar gelişir, bazı gizemler gün yüzüne çıkar ve aile bağları daha da güçlenir. Mao aile soyundan gelen Kintsugi sanatını büyükannesinden öğrenip bu sanatı yapar. Bir annenin yaşama ayak uydurması ve güçlü kadınların varoluşunu okutuyor kitap bize aslında verdiği mesaj kitabın ismi gibi. Kırıldığın yerden daha güçlü iyileşirsin.
Çok nazik ve huzurlu bir kitaptı benim için. Uzandığının huzurlu coğrafyasını okurken içinize çektiğiniz türden yani.
Semra ‘un tavsiyesiyle okudum bu kitabı.
Semra
@athicabooks
#engelsizokurlaokuyoruz
#herseyinbloguokudu
#kintsugievi
—————————
“ Kintsugi’de ağzınıza koyabileceğiniz güvenli Urushi kullanılıyordu. Onarım iz bıraksa da Japonya’da eskiden beri ortaya çıkan yeni manzaranın tadını çıkarma geleneği vardı. Çatlaklar ve kırıklar doğanın yarattığı şekillerdi. Oraya başka bir renk ekleyerek öncesinden farklı bir manzara elde ediliyordu.”
Semra ‘un tavsiyesiyle okudum bu kitabı.
Semra
@athicabooks
#engelsizokurlaokuyoruz
#herseyinbloguokudu
#kintsugievi
—————————
“ Kintsugi’de ağzınıza koyabileceğiniz güvenli Urushi kullanılıyordu. Onarım iz bıraksa da Japonya’da eskiden beri ortaya çıkan yeni manzaranın tadını çıkarma geleneği vardı. Çatlaklar ve kırıklar doğanın yarattığı şekillerdi. Oraya başka bir renk ekleyerek öncesinden farklı bir manzara elde ediliyordu.”
“İnsan yaşlandıkça biriyle her karşılaştığında “belki de bu son görüşmemizdir”diye düşünmeye başlıyor.”
Kintsugi..Duymayanınız illaki vardır.Kırılan seramikleri onarma sanatı Kintsugi..Bu kırılan veya çatlayan eşyalar gümüş,altın veya platin ile tamir edilerek değerli bir eşyaya dönüştürülür.Yani kusurları gizlemek yerine onlara değer veren,hikayelerine devam etme imkanı tanıyan bir anlayış bu.
Kitap da tam bu anlayıştan doğuyor.Kırılan ama bir şekilde hayata daha güçlü ve daha değerli yol almaya çalışan hayatlardan..
Üç kuşak..Küçüklükten itibaren hep yerini bulmayı amaçlamış,kırılmış;ama belli etmemiş bir kadın..Onun hala arayışını sürdürdüğü,hayata karşı tecrübesiz olan kızı ve ikisini de toparlamaya,bir arada tutmaya çalışan evin büyüğü..Kim bu kadınlar peki?
Yuuko,eşinden ayrılmış kızı Mao ile ailesini evine dönmüş genç bir kadın..Geçmişten gelen pişmanlıkları,sessizce taşımaya alışık olduğu yükleri var.Üstelik o bir anne,kızı Mao ve onun geleceği adına kaygılı.Ve Mao..Tam bir modern dünya ile gelenek arasında köprü kuran,kendi köklerini arayan bir torun ve büyükanne ile olan ilişkisi bence harika..
Mao,tatillerde Kintsugi yapımında büyükannesine yardım eder ve bir gün onun dolabında kırmızı Kanzashi bir toka bulur.Bu tokanın nerden geldiği merakı ikisine de bir yolculuğun kapısını aralar.Büyükannenin geçmişine,aile sırlarına uzanan uzun bir yolculuğa çıkarır bizi..
Ben sanırım epey sevdim bu ‘İyi hisset’ kitaplarını.Çok gürültülü,iniş çıkışları olmayan,insana yavaşça etki edip yormayan üstüne düşündüren bu kitap içimi ısıttı.“Kırıldığın yerden iyileşirsin”fikri bana‘Kusurlarım olsa bile değerliyim ve doğal olan bu’düşüncesini yükledi.Özellikle de insan ilişkilerinin ya da yaşamların da aynen eşyalar gibi tüketim malzemesi olarak görülmeye başladığı günümüzde
Kitaptan Kalanlar | Kintsugi Evi - Sanae HoshioEdebiyat
Kitaptan Kalanlar | Kintsugi Evi - Sanae Hoshio
Bu romanı çok sevdim...
Kintsugi Evi, üç kadının hayatından geçen zamanı, kırıkları ve suskunlukları anlatıyor.
Bir büyükanne… savaşın gölgesinde kendi hayallerinden vazgeçmek zorunda kalan, ama kırılan parçaları birleştirmenin yolunu bulan.
Bir anne… daha özgür bir dünyaya yaklaşsa da kendi yükleriyle mücadele eden.
Ve bir torun… geçmişin izlerini yeniden anlamaya çalışan.
Bu kitap bana şunu hissettirdi:
Hayat bazen kırıyor, bazen eksiltiyor… ama o izler yok edilmesi gereken şeyler değil.
Kintsugi gibi…
Kırıklar saklanmaz.
Onlar, insanın en gerçek ve en değerli parçalarına dönüşür.
Üç nesil, üç farklı zaman…
Ama aynı soru:
Kırıldığımız yerden mi eksiliriz,
yoksa tam oradan mı güçleniriz?
Bu hikâye bende derin bir iz bıraktı.
Bazı yaraların gerçekten de… anlamı var.
Japon edebiyatı okuduğum zaman hep benlik değil derim ancak hissettirdiği dinginliği de çok severim. Sakin, olaysız bir okuma olur genelde. Ya da benim karşılaştıklarım öyle oluyor.
Öncelikle bu kitabın ismi çok dikkat çekici gelmişti ve okumaya başladığımda neden bu meslek bizim ülkemizde yok dedim. Yani anlayacağınız üzere kintsugi bir meslek hatta bence bir sanatta diyebiliriz. Kırılan, parçalara ayrılan tabak çanağı birleştirme sanatı. Ama öyle alalade değil. Kırılan yerleri altın veya gümüş detaylarla renklendirilmiş bir şekilde.
Aslında geçmişte yokluktan dolayı ortaya çıkmış olsa da günümüzde insanların kıymet verdikleri eşyaları atmak istemedikleri için devam ettirdikleri bir meslek olmuş.
Annesi ve babası ayrılmış olan Mao büyükannesiyle yaşamaya başlar. Ve büyükannesinin mesleğidir bu.
Dağılmış ailesine bir arada tutmaya çalıştığı gibi atılmaya kıyamayan eşyalarıda derleyip toparlar. Birtakım olaylar cereyan ederken Mao büyükannesinden bu eşsiz mesleği öğrenmeye başlar. Tam da üniversite yılları yaklamış ne olmak istediğine karar vereceği zamanlardır.
Bir yandan da geçmişin peşine düşen büyükanne bu yolda Mao ile adeta arkadaş olur. Birlikte bazı şeyleri kırıldığı yerden iyileştirmeye çalışırlar.
“Kintsugi'de ağzınıza koyabileceğiniz güvenli Urushi kullanılıyordu. Onarım iz bıraksa da Japonya'da eskiden beri ortaya çıkan yeni manzaranın tadını çıkarma geleneği vardı. Çatlaklar ve kırıklar doğanın yarattığı şekillerdi. Oraya başka bir renk ekleyerek öncesinden farklı bir manzara elde ediliyordu.”
Merhabalar
Kitap sever dostlarım. İyi hisset serisini çok sevdim. Her ay bu seriyle ilgili kitaplar okumak çok keyif veriyor. Uzakdoğu edebiyatını sevmeye başladım. Öncelikle Kintsugi nedir? Hiç duydunuz mu? Kintsugi, adını Japonların kırılan seramikleri altınla onarma sanatı olan “kintsugi”den alır. Bu sanat, kusurları gizlemek yerine onları değerli kılmayı simgeler. Roman da tam olarak bu fikir üzerine kuruludur.
Aslında kitabı okurken bir sanatın inceliğini ve üç kuşak kadının kırılma hikayesini okuyoruz.
Roman, üç farklı kuşağa mensup kadının —bir büyükanne, bir anne (Yuuko) ve bir kız çocuk (Mao)— hikayesini merkeze alır. Hikaye, Kanazawa’nın geleneksel dokusunda, vernik (urushi) kokularının sindiği bir evde geçer.
Hikaye ile sanatın uyumu çok iyiydi. Kırılan kendi yaşamlarında çatlakları onarmaya çalışırken Kintsugi sanat evi de kırılan şeylerin atılmadığı ve onarılmaya çalışıldığı bir sanat. Çok sevdim terapi gibi bir sanat. Kitabı genel okurken sıcak bir atmosfer ve sakinlikle okuyorsun. İster istemez iyi hissediyorsun. Yuuko’nun yaşadıkları ve kendini bırakmaması ve Mao’nun lise öğrencisi olup ve büyük annesi ile iletişimi ve sanatın inceliklerini öğrenmesi ve kendi yolunu çizmesi manidardı. Kitabın son cümlesi de beni çok etkiledi. Tavsiye ederim. Kitapla kalın.
Güzel bir günden herkese merhabalar. İyi hissetmenizi sağlayacak, kitabın kapağını kapatınca iyi ki okumuşum diyeceğiniz bir kitap ile geldim.
Kitabın yorumuna başlamadan önce bir ön bilgi vermek istiyorum. Nedir bu Kintsugi?
Kitabın da adını aldığı “Kintsugi”, eski bir Japon felsefesidir, son yıllarda popülerliği artarak hayatımıza büyük oranda girmiş bulunuyor. Bu felsefede asıl amaç meydana gelen kırıkları gizlemeden onları eskisinden de güzel bir şekilde onarıp değerli bir hale getirmektir. Bu kırılan veya çatlayan eşyalar gümüş, altın veya platin ile tamir edilerek değerli bir eşyaya dönüştürülür.
Bu felsefenin bize anlatmak istediği, kusurlar ve oluşan kırıklar saklanmamalıdır çünkü onlar yaşanmışlıkları ve geçmişin değerini gösterir.
Kırıldığın yerden iyileşirsin.
Kitapta nesiller boyu devam eden Kintsugi sanatını ve saklana sırlara şahitlik ediyoruz.
Yuuko, eşinden ayrılmış kızı Mao ile ailesini evine dönmüş genç bir kadındır. Yuuko’nun iki erkek kardeşi vardır. Bu genç ve yaralı kadın hayatındaki değişime adapte olmaya çalışırken bir yandan da para kazanmak ister. Kızını annesi ile bırakarak çalışma hayatına girer.
Yuuko’nun geçmişten gelen omzunda taşıdığı yükler, pişmanlıkları ve kızı Mao’nun geleceği için duyduğu kaygı, bir anne olarak verdiği mücadele kesinlikle okunmaya değerdi.
Gizemli perde annesinin dolabında kırmızı Kanzashi bir toka bulup bu tokanın gizemini merak etmesiyle aralanıyor...
Mao’nun kendi yolunu bulma çabası, büyükannesi ile olan diyaloğu ve aile sırlarının çözümlenmesi okurken merak etmenizi sağlıyor.
Aslında Kintsugi bu ailede yıllardır sürdürülen bir sanat. Yaşadıkları hayal kırıklıklarını ve mutsuzluklarını bu sanat sayesinde teker teker yapıştırıyor ve eski hale getiriyorlar.
Severek okuduğum bir kitaptı, zaten yayınevinin
#pandadiyorki Kintsugi Evi
Boşandıktan sonra anne evine dönen Yuuko, işi nedeniyle kızından bir süre uzak kalmak zorunda kalır. Bu sırada büyükannesi ile yaşayan lise çağındaki Mao ise geleceğiyle ilgili seçimlerin eşiğindedir. Ailenin sessiz taşıyıcısı büyükanne Chie, herkesi bir arada tutmaya çalışırken kendi içindeki kırık parçaları da saklamaktadır. Mao’nun, büyükannesinin Kintsugi sanatına ilgi duymasıyla birlikte geçmişin kapıları bir bir aralanır. Büyükanne ve torun arasında Kintsugi sayesinde gelişmekte olan bu özel bağ, onları Chie’nin son bir kez görmek istediği ve çocukluğunun geçtiği o köye götürecek, Chie'nin senelerdir eksikliğini çektiği o parçanın peşinde nostaljik bir yolculuğa çıkaracaktır.
"İyi Hisset Serisi" yine harika bir hikayeyle kalbimi fethetti.Bu sefer Omoriki'de üç kuşağın yaşadığı bir eve konuk oldum. Bu üç harika kadını birbirine bağlayan ise Kintsugi. Japonya’ya ait bir sanat olan Kintsugi'de kırılan seramikler altınla onarılır. Bu yöntemde kırıklar saklanmaz aksine görünür hale getirilir ve değerli kılınır. Yazarın bu sanatı ve altında yatan felsefeyi anlatışı öyle huzurluydu ki, kendimi Chie ve Mao ile o atölyede kollarımı sıvamış bir şekilde hayal edebildim. Gerçekten Japon kültürü beni bir kez daha ele geçirdi; acılarında ve hüzünlerinde dahi öyle bir zerafet var ki hayran kalmamak elde değil. Hem bu kadar sakin bir yapıda olup hem de bu kadar kalbe işleyen mesajları olması insanı öyle sarsıyor ki. Bağırmıyor, döküp yıkmıyor ama gözlerinizi doldurmayı, ruhunuza sarılmayı başarıyor. Mao'nun geleceğine dair kaygıları, anneannenin geçmişine özlemi, annenin kendinden ve hayatından verdikleri... Ah hele o kimono parçası sahnesi. O satırları okurken hissettiklerimi unutmam mümkün değil. Bir gün hepimizin zamanı dolacak bu dünyada fakat
Kintsugi Evi ~ Sanae Hoshio
Kintsugi nedir biliyor musunuz? Kintsugi kırılan nesneleri altın tozu ve reçine ile onarıldığı geleneksel bir Japon sanatıdır. Bu sanatta çatlaklar gizlenmez daha çok vurgulanır, ürüne özgün ve estetik değer katar. Bundaki amaç ise kırıklar onarılıp değerli bir hâlâ getirmektir.
Üç farklı kuşak… Büyükanne, anne Yuuko ve kızı Mao. Bir annenin sessizce taşıdığı yaralar, bir kızın kendi yolunu bulma çabası ve üç kuşağın iç içe geçen dile getirilmemiş hikayelerini anlatır. Kanazawa’nın sakın sokaklarında, urushi kokuları içinde bir evde anlatılıyor hikayemiz. Urushi ise Asya’ya özgü bir ağacın özünden yapılan, sert ve su geçirmez bir zemin oluşturan vernik.
Yazar; o huzurlu havayı, urushi kokusunu, atölyenin sessizliğini öyle güzel betimlemiş ki okurken o atmosferin içine çekiliyorsunuz.
Kintsugi sadece bir sanat değil, bir yaşam biçimi olarak işlemiş. Kitapta, bir ailenin kırıklarını nasıl taşıdığı, o kırıkları nasıl sakladığı ve nasıl iyileştirmeye çalışmasını okuyoruz. Yuuko’nun yaşadıkları ve kendini hiçbir zaman bırakmaması, lise öğrencisi olan Mao’nun büyükannesi ile iletişimi, kintsugi sanatının inceliklerini öğrenip kendi yolunu çizmesi harikaydı. Kitabın son cümlesi beni en çok etkileyen kısımlardan biriydi.
Okurken olaylardan çok duygulara kapılıyorsunuz. Okurun içine işleyen, huzurlu ama düşündürücü bir hikayeydi. Sakin ama güzel bir hikaye okumak isterseniz canı gönülden tavsiyemdir.
Herkese merhabalar, size @engelsiz_okurr tavsiyesiyle dizi tadında çok güzel bir kitapla geldim.
.
Kitabın ismi olan Kintsugi nedir?
Kintsugi; kırılan bir nesneyi eskisinden daha güzel bir hale getirmek için altınla onarma sanatı.
Urushi; parçaları birbirine bağlayan şey , Japon lakı.
.
Kintsugi sanatının üç nesil üzerindeki etkisini anlatacağım sizlere;
Büyükanne, anne Yuuko ve kız Mao.
.
Yuuko, eşinden ayrılıp kızı Mao ile beraber baba evine geri döner. Ancak otelde konsiyerjlik yaptığı için Mao’u annesinin yanında bırakarak işinin başına döner.
.
Mao, liseden mezun olmak üzeredir ve mezun olduktan sonra ne iş yapacak diye düşünür.
.
Büyükanne ise Kintsugi sanatı ile uğraşarak aslında eskiden aldığı yaraları , komşularının eşyalarını tamir ederek onarır.
.
Büyükannesinin bu sanatla uğraşması Mao’nun ilgisini çeker ve zamanla bu sanatı öğrenmek ister. Mao’nun ilgisini çeken bu sanat büyükannesiyle beraber bir yolculuğa çıkmasına neden olur.
.
Bu yolculuk aslında sadece bir seyahat değil, aynı zamanda geçmişin izlerini takip ederek saklanan duyguları , kırık parçaları bir araya getirmektir.
.
Mao kendi yolunu bulmaya çalışırken, büyükannenin ise aile sırlarının ortaya çıkması kitaptan uzaklaşmamanıza neden oluyor.
.
Arka kapakta da dediği gibi, kırıldığın yerden iyileşirsin.
.
Kitabın sakinliği ve dinginliği huzur veriyor adeta. Ben severek okudum. Japon edebiyatını seven biri olarak keyif aldığımı söyleyebilirim.
.
Merhaba, bugün sizlere 𝕶𝖎𝖓𝖙𝖘𝖚𝖌𝖎 𝕰𝖛𝖎 kitabının yorumu ile geldim
Kintsugi sanatını anlatan bir eser okumak ister misiniz?
𝐊𝐢𝐧𝐭𝐬𝐮𝐠𝐢; kırılan bir nesneyi eskisinden daha güzel bir hale getirmek için altınla onarma sanatıdır.
Kitabımız da bu sanat üzerine ve üç kuşağı bir araya getiren bir eser
Büyükanne, Mao ve Yuuko..
Herkes kendi hayatının koşuşturmacasında aslında.. Yuuko, bir evlilik yapmış ve bir süre sonra ayrılmak durumunda kalmıştır. Evlilik sürecinde yıpranmış olsa da otelde iyi bir işi vardır. Bu yüzden Mao'yu annesine bırakıp taşınmak zorundadır.
Mao'nun lise hayatı çok hızlı geçiyordu ve mezun olmak üzereydi. Mezun olduktan sonra ne iş yapacaktı? Gelecek kaygısı hep vardı.
Büyükannesi, 𝐊𝐢𝐧𝐭𝐬𝐮𝐠𝐢 sanatı ile uğraşıyordu. Kendini o işe adamış ve oldukça yoğundu.
Mao'nun da ilgisini çekmişti ve bir yerden merak edip başlayacaktı. Büyükannesi, zamanında öğrenmeyi çok istemişti ama ailesi karşı çıkmıştı. Kızlar bu işi yapamaz demişlerdi. Bir şekilde bu sanatı öğrenmiş, kırılan parçaları da kendi yaralarını da tamir etmeyi öğrenmişti.
Bakalım, bu yaralar üç kuşağı da nasıl bir araya getirecektir?
Okurken, kendimizi de iyileştirdiğimiz bir eser aslınd Kırıldığımız yerden iyileşiyoruz Sakin ama içimizde birikmiş olanlar çığ gibi..
𝐊𝐢𝐧𝐭𝐬𝐮𝐠𝐢, yaralarımıza iyi gelecek türden Sizlerde bu türde okumalar yapmayı seviyorsanız bir şans verin diyorum Kitapla ve sevgiyle kalın
Yazar Hakkında
Hoshio SanaeYazar · 0 kitap
1964 yılında Tokyo'da doğan Sanae Hoshio, tanınmış bir Japon romancı ve şairdir. İlk çıkışından önce bile edebiyatla iç içeydi: bir yayınevinde çalıştı ve Yokohama'daki Ferris Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde öğretim görevlisi olarak görev yaptı. 1995 yılında ilk edebiyat ödülünü kurgu dalında aldı. Aynı yıl, Kadokawa tarafından yayınlanan aylık dergide şair olarak ilk eserini yayımladı. Sanae Hoshio, Japon Gizem Yazarları Derneği üyesidir.
