CANIM AHMET ÜMİT'im beni yine etkilemeyi başardı...
Ahmet Ümit kalemini zaten hep sevmişimdir; ama öncelikle şunu söylemeliyim bu kitap diğerlerinden biraz daha farklı bir yerde duruyor benim için.
Bu kez sadece bir polisiye okumayacağız...
Şöyleki ; Devlet, istihbarat, örgütler ve yeraltı dünyası arasındaki ilişkiler meselesi hâlâ toplumun zihnini kurcalayan bir konu. Ahmet Ümit de romanda tam olarak bu gri alanı sorguluyor.
Hepsi hikâyenin içinde. İnsan okurken bir yandan olayın peşine düşüyor, bir yandan da gerçekten ipleri kim tutuyor, merak ediyor...
Kukla ’yı okurken ister istemez Susurluk’u hatırladım.
Devlet, istihbarat, yeraltı dünyası… Bazen hepsi aynı karanlık koridorlarda yürüyormuş gibi hissediliyor.
Çünkü Susurluk’ta da toplum ilk kez devlet görevlileri, güvenlik yapıları ve suç dünyası arasındaki karmaşık ilişkileri açıkça tartışmaya başlamıştı.
Günümüze uyarlarsak belki yöntemler değişmiş olabilir — teknoloji, medya, bilgi akışı gibi şeyler çok farklı artık. Ama güç, çıkar ve kontrol meseleleri hâlâ insanlıkla birlikte var olmaya devam ediyor. Bu yüzden kitap bugünün insanına da tanıdık gelen bir atmosfer kuruyor.
Belki de romanın en güçlü tarafı ,
— güç kimde?
— Kararlar gerçekten kim tarafından alınıyor?
— Ve insanlar bazen büyük bir oyunun parçası mı oluyor?
gibi sorularla zihnimizi meşgul etmesiydi, zira beni fazlasıyla meşgul etti..
Ahmet Ümit’in dili yine akıcı, yine merak uyandırıcı.
Ben yine Ahmet Ümit’in kaleminde kaybolmayı sevdim. Ama bu kez sayfaların arasında biraz daha fazla düşünce, biraz daha fazla gerçek vardı.
Bazen insanlar gerçekten kendi hayatlarını mı yaşıyor, yoksa birilerinin oynattığı birer kukla mı oluyorlar? Bilemiyoruz....
Kesinlikle tavsiye ederim
Kitapla ve sevgiyle...
Puan vermedi·552 syf.··
Beğendi
·2026 14. kitabı
·25 günde okudu
·Okunma: 14 Mart 2026 11:35
Ahmet Ümit kalemini zaten hep sevmişimdir; ama öncelikle şunu söylemeliyim bu kitap diğerlerinden biraz daha farklı bir yerde duruyor benim için.
Bu kez sadece bir polisiye okumayacağız...
Şöyleki ; Devlet, istihbarat, örgütler ve yeraltı dünyası arasındaki ilişkiler meselesi hâlâ toplumun zihnini kurcalayan bir konu. Ahmet Ümit de romanda tam olarak bu gri alanı sorguluyor.
Hepsi hikâyenin içinde. İnsan okurken bir yandan olayın peşine düşüyor, bir yandan da gerçekten ipleri kim tutuyor, merak ediyor...
Kukla ’yı okurken ister istemez Susurluk’u hatırladım.
Devlet, istihbarat, yeraltı dünyası… Bazen hepsi aynı karanlık koridorlarda yürüyormuş gibi hissediliyor.
Çünkü Susurluk’ta da toplum ilk kez devlet görevlileri, güvenlik yapıları ve suç dünyası arasındaki karmaşık ilişkileri açıkça tartışmaya başlamıştı.
Günümüze uyarlarsak belki yöntemler değişmiş olabilir — teknoloji, medya, bilgi akışı gibi şeyler çok farklı artık. Ama güç, çıkar ve kontrol meseleleri hâlâ insanlıkla birlikte var olmaya devam ediyor. Bu yüzden kitap bugünün insanına da tanıdık gelen bir atmosfer kuruyor.
Belki de romanın en güçlü tarafı ,
— güç kimde?
— Kararlar gerçekten kim tarafından alınıyor?
— Ve insanlar bazen büyük bir oyunun parçası mı oluyor?
gibi sorularla zihnimizi meşgul etmesiydi, zira beni fazlasıyla meşgul etti..
Ahmet Ümit’in dili yine akıcı, yine merak uyandırıcı.
Ben yine Ahmet Ümit’in kaleminde kaybolmayı sevdim. Ama bu kez sayfaların arasında biraz daha fazla düşünce, biraz daha fazla gerçek vardı.
Bazen insanlar gerçekten kendi hayatlarını mı yaşıyor, yoksa birilerinin oynattığı birer kukla mı oluyorlar? Bilemiyoruz....
Kesinlikle tavsiye ederim
Kitapla ve sevgiyle...·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.