Yazarın okuduğum ilk kitabı. Betimlemeleri oldukça kuvvetli, okurken handiyse siz de oradaymışsınız gibi hissettiriyor. Zambra'nın adını daha önce duymamıştım, kitapçıda gezerken bu kitap ilgimi kapak tasarımıyla çekti ve aldım, okudum.
Kitap dört kısımdan oluşuyor. İlk kısım Carla ve Gonzalo'nun gençliği, ikinci kısım bu ikilinin yıllar sonraki karşılaşmaları, üçüncü kısım Vicente ve Pru'nun hikayeleri, dördüncü kısım ise Gonzalo ve Vicente'nin karşılaşması üzerine.
Adından da anlaşılacağı gibi buram buram şiir kokan bir kitap; Şilili şairlere atıflar ve bazı şiir alıntıları mevcut. Maalesef şiire dair yeterli bilgi birikimine sahip olmadığımı düşündüğümden yer yer sıkıldığım oldu. Çoğu okurun aksine edebi açıdan yorumlayacağım bir kitap olacak:
Gonzalo'nun "üvey babalık" sancısı ve erkek çaresizliği okuyucuya çok güzel yansıtılmış. Carla'nın Gonzalo'yu çok da anlayabildiğini düşünmüyorum; Vicente, Gonzalo'nun öz çocuğu bile değilken, Gonzalo ona babalık yapmak için elinden geleni yapmışken bir gün hayallerinin peşinden gitmek istemesi sebebiyle kötü adam ilan edilmesi bana biraz haksızlıkmış gibi geldi. Zira Carla, Gonzalo'nun bebeğini düşürdükten sonra bir daha Gonzalo ile bebek düşünmediğini ilan etmişken. Gonzalo'da baba olacak kumaş yokmuşmuş. E bunca senedir Gonzalo, Vicente'ye babalık yapmadı mı? Carla'ya bir hemcinsi olarak hak vermeye çalıştıysam da başaramadım, Carla da ne istediğini bilmeyen, yolunu bulmak için çabalayan, bencil bir karakterdi bence.
Kitabın son kısmında Vicente'nin Gonzalo'ya karşı hissettiği ama belli etmek hem isteyip hem istemediği kırgınlık hissi de oldukça net yansıtılmış.
Anlayamadığım tek nokta, Pru bu hikayeye niye girdi, rolü neydi? Son kısımlarda neden kendisini tekrar göremedik? Yazar burada bize şiir misali hayatımızdaki bazı hislerin ve kişilerin her daim bir "sonuca" bağlanmak zorunda olmadığını, gelipgeçer olabileceğini mi göstermek istedi; yoksa kitabın son sayfasında belirttiği gibi bir şeyleri biz okurların hayalgücüne mi bıraktı?
Bahsi geçen şarkılar, kitaplar, şairler, Santiago, Carla'nın evi gözümde canlanıyor neredeyse. Murakamivari bir tat bıraktı kitap biterken bende. Üzerine çok düşünülen bir kitap mı olur bittiğinde, bence hayır, lakin okuması keyifli bir kitap olduğu kesin.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.