Son iki gündür hayatımdaki en önemli olay,
Ayaşlı ve Kiracıları’ndaki dairede olup bitenler oldu.Her geleni tanımaya çalışıp,her gidenin ardından üzüldüm.
Kitaba başlarken biraz sıkıldım. Ama karakterler zihnimde yerini bulmaya başlayınca hikaye akıp gitti. Hatta kitabın ikinci yarısını tek oturuşta bitirdim ki ben yürüyen bir dikkat eksikliğiyim.
Sanıyorum anlatıcı karakteri kendime çok yakın bulduğum için kitabın içine girmek hiç zor olmadı.
Uzun zamandır mutlu sonlara hasret kalmışım en azından insanı mutlu eden bir sonla bitmesi kötü geçen günümü güzelleştirmeye yetti.
Evet mutlu son ama kitabın son sayfasında, son paragrafta birkaç damla gözyaşı döktüm.
Kimler geldi, kimler geçti…
Ve ben, fark etmeden hiç tahmin etmeyeceğim bir karakterle bağ kurmuşum.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.