Aziz Nesin in okuduğum ilk kitabıı olan •Şimdiki Çocuklar Harika •
Kitap adından da anlaşılacağı üzere çocukların bakış açısını merkeze alırken, aslında yetişkinlerin dünyasını, saçmalıklarını ve çelişkilerini eleştiren derin bir anlatı katmanı barındırmaktadır.
Kitap; bağımsız ama birbirleriyle ruh olarak bağlantılı kısa hikâyelerden oluşmaktadır. Her hikâye kendi içinde tam ve bütündür. Bir roman gibi tek bir olay örgüsünü takip etmez; bunun yerine farklı çocuk karakterlerin, farklı aile ortamlarının ve farklı toplumsal durumların aynasından hep aynı temel soruları sormaya devam eder:
Çocuklar mı daha akıllı, yoksa büyükler mi? Kim kimi anlıyor? Kim kime örnek olmalı?
Kitabın yüzeyinde çocuk hikâyeleri görünse de derininde son derece güçlü bir sosyal eleştiri bütünü yatmaktadır. Aziz Nesin, bu kitabı kaleme aldığı dönemde Türkiye'de yaşanan toplumsal dönüşümleri, eğitimdeki eşitsizlikleri, ekonomik baskıları ve kültürel değişimleri gözlemlemiş bir yazardı. Tüm bu gerçeklikler hikâyelerin arka planına ustaca işlenmiştir.
Yoksulluk, kitabın pek çok hikâyesinde arka plan olarak yer alır. Aziz Nesin yoksulluğu ağıt yakar gibi değil; neredeyse absürt bir normallik içinde sunar. Bu normallik, okurda hem gülümseme hem de yürek sızlatan bir his uyandırır. Bürokratik işleyiş ve devlet kurumlarıyla ilişkiler de zaman zaman gündeme gelir; sistemin çarpıklığı, en masum gözlemden bile kendini ele verir.
Kitabın kaleme alındığı dönem ile günümüz arasındaki benzerlikler ise en çarpıcı yanlarından birini oluşturmaktadır. İnsan doğası ve toplumsal çelişkiler, on yıllar geçse de köklü biçimlerde değişmez. Nesin'in eleştirdiği şeyler yaşamaya devam ettiği sürece kitap güncelliğini ve gücünü koruyacaktır.
youtu.be/sutTAoFsOx8?si=...
·
1.162 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.