Sigara kokan adamın, Papatya kokan sevdası..
Trope:
Töre-Berdel
Düşman aileler
Gizli aşk
Selam pikaçularım Nasılsınııız???
Size bugün kalbimin en özel köşelerinden birinde duran bir kitabın yorumu ile geldim
Yıllar önce Wattpad’de okuyup aşık olduğum, şimdi ise elimde tutabildiğim o kitap… Dilhun
Gerçekten söylüyorum, bu kitabın da yazarının da yeri bende çok ayrı. Wattpad’de okuduğum günleri hatırladıkça duygulanıyorum, şimdi kitaplığımda duruyor olması ise ayrı bir mutluluk
Ama gelelim Polat’a… Ah Polat…
Kitap boyunca içim en çok onun için sızladı. Sırtında koca bir aşiretin yükü var, yetmezmiş gibi 18 yıldır sevdiği kadın başkasını seviyor… Hatta ona düşman olması gerekiyor. Bu nasıl bir kader ya?
Bir de Ayşin Hanım’ın o sivri dili… Zaten adamın omuzlarında dünya var.
Üstüne Elif Naz’ın onunla evli olup aklının ve kalbinin başka birinde olması… Polat’ı gerçekten görmemesi… İşte orası beni bitirdi.
Naz, Polat’a kör ama Barlas’a (eski sevgilisi) tüm duyular açık…
Polat ise tam 18 yıl boyunca sessizce, karşılıksız, kimseden bir şey beklemeden seviyor. Böyle bir sevgi gerçekten insanın içine işliyor
Ve en acısı ne biliyor musunuz? Hayali bir karakter olması… Çoğu zaman keşke gerçek olsaydı diyorum
Yazım dili deseniz zaten su gibi akıyor.
Bir günde bitirdim! Hatta kitabı kapatınca “Ben şimdi ne yapacağım?” boşluğuna girdim. Az kalsın Wattpad’den devam ediyordum.
Ne olur okuyun, okutturun
Gerçekten pişman olmazsınız.
Şimdi 2. kitabı dört gözle bekliyorum. Acilen gelsin çünkü sabrım yok
Yeni yorumda görüşürüz pikaçularım
Burada olun, yoklama alacağım
Konusu:
Elif Naz, üniversite eğitimi için bulunduğu İzmir’de hayatına devam ederken kardeşinden gelen o cümleyle sarsılır:
“Beni berdelle evlendiriyorlar.”
Bu söz üzerine apar topar memleketi Mardin’e döner. Gittiğinde öğrenir ki iki düşman aşiret arasındaki dengeleri sağlamak için ya kendisi ya da kardeşi, karşı aşiretin oğullarından biriyle evlenmek zorundadır.
Evleneceği kişi ise Polat Mirza Soyder’dir.
Elif Naz bu evliliği kabul etmek istemez; çünkü İzmir’de üç yıllık bir ilişkisi vardır. Kalbi başkasına aittir. Ancak kardeşinin hayatının kararmasına göz yumamaz ve bu yükü kendi omuzlarına alır. Kararı kabul eder… ve evlenir.
Mezuniyeti için İzmir’e gittiğinde sevgilisi Barlas’a evleneceğini söylediği an, aslında iki kalp birden yıkılır. Mezuniyete Polat’la birlikte katılması zaten başlı başına bir gerilimken, Barlas’ın “son bir dans” isteği işleri daha da karmaşık hale getirir. Elif Naz piste çıkar ama Polat’ın gelip Barlas’a yumruk atmasıyla o gece sert bir şekilde son bulur.
Mardin’e geri dönüp evlendikleri gece ise Polat’ın söylediği o cümle her şeyi değiştirir:
“Cehennemine hoş geldin, katilin kızı.”
Polat, geçmişin intikamını Elif Naz’dan çıkarmaya kararlıdır.
Ancak Elif Naz, en büyük acıyı ona yaşatmasına izin vermemek için kendi canını yakmayı seçer… Saçlarını keser.
Ve işte tam o an bir kırılma yaşanır.
Polat, Naz'a düşmanlık yapamayacağını farkeder. O andan sonra intikam yerine Elif Naz’ın kalbini kazanmaya çalışmaya başlar.
18 yıllık sevgisini, aşkını Naz'a da açar.
Düşmanlıkla başlayan bir evlilik, yaralı iki kalp ve arada kalmış bir aşk…
Hikâye tam olarak burada derinleşiyor
Gerilim, gurur, fedakârlık ve karşılıksız sevginin iç içe geçtiği bir hikâye okumak istiyorsanız, Dilhun tam o noktada sizi yakalıyor