0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Trope:
Karadeniz
Yarım kalmış aşk
Asker
Dram
Hepinize merhaba Pikaçu’larım!
Bugün size Gizem ablanın “Göğe Kadar Sen” kitabıyla geldim.
Bu kitabı daha önce Wattpad’de okumuştum ve o kadar sevmiştim ki hâlâ tadı damağımda diyebilirim. Basılmasını gerçekten çok istiyordum ve sonunda basıldı! Üstelik kitap hâli de çok güzel olmuş.
Kapağına, ayracına ve karakter kartlarına ayrı ayrı bayıldım. Özellikle şeffaf ayracı gerçekten çok sevdim.
Bence hepinizin seveceği bir hikâye. Çünkü içinde Karadeniz teması, asker kurgusu ve yarım kalmış ama küllerinden yeniden doğan bir aşk var.
Ben Wattpad’de okurken bayılarak okumuştum. Şimdi kitap olarak tekrar okumak ise benim için ayrı bir mutluluk oldu.
Tabii ki ikinci kitabı büyük bir heyecanla bekliyorum. Devamında neler olduğunu az çok bilsem de merakım hâlâ bitmiş değil.
Gelelim yorumuma…
Kitap gerek dramıyla, gerek komedisiyle gerçekten çok iyiydi. Evet, ilk başlarda daha çok dram ağırlıklı ilerliyor. Çünkü sevdiği adamı yedi yıl boyunca bekleyen bir kadın var. Sevdiği kadından ayrılmış ama hâlâ içinde o aşkı taşıyan bir adam var… ve bütün kırgınlıklarıyla devam eden bir hikâye.
Bir de bu iki sevdalıyı ayıran cani ve vicdansız bir baba var. Okurken Nazmi’den nefret ettim. Dahan’a da yer yer sinirlendiğim ve kızdığım oldu. Hatta Dahan’a sinirlenmelerimle meşhur olduğumu bile söyleyebilirim.
Ama Zülal’in aşkı için gösterdiği çaba, Dağhan'ın gerçekleri öğrendiğinde sevdiği kadının yanında olması ve intikamını yarım bırakmaması gerçekten çok etkileyiciydi. Her sahnesiyle hem kalbimi ısıttı hem de heyecanlandırdı.
Ben gerçekten bayılarak okudum. Dramı, komedisi, romantizmi… her şey tam dozundaydı ve hepsi mükemmeldi.
Sigara kokan adamın, Papatya kokan sevdası..
Trope:
Töre-Berdel
Düşman aileler
Gizli aşk
Selam pikaçularım Nasılsınııız???
Size bugün kalbimin en özel köşelerinden birinde duran bir kitabın yorumu ile geldim
Yıllar önce Wattpad’de okuyup aşık olduğum, şimdi ise elimde tutabildiğim o kitap… Dilhun
Gerçekten söylüyorum, bu kitabın da yazarının da yeri bende çok ayrı. Wattpad’de okuduğum günleri hatırladıkça duygulanıyorum, şimdi kitaplığımda duruyor olması ise ayrı bir mutluluk
Ama gelelim Polat’a… Ah Polat…
Kitap boyunca içim en çok onun için sızladı. Sırtında koca bir aşiretin yükü var, yetmezmiş gibi 18 yıldır sevdiği kadın başkasını seviyor… Hatta ona düşman olması gerekiyor. Bu nasıl bir kader ya?
Bir de Ayşin Hanım’ın o sivri dili… Zaten adamın omuzlarında dünya var.
Üstüne Elif Naz’ın onunla evli olup aklının ve kalbinin başka birinde olması… Polat’ı gerçekten görmemesi… İşte orası beni bitirdi.
Naz, Polat’a kör ama Barlas’a (eski sevgilisi) tüm duyular açık…
Polat ise tam 18 yıl boyunca sessizce, karşılıksız, kimseden bir şey beklemeden seviyor. Böyle bir sevgi gerçekten insanın içine işliyor
Ve en acısı ne biliyor musunuz? Hayali bir karakter olması… Çoğu zaman keşke gerçek olsaydı diyorum
Yazım dili deseniz zaten su gibi akıyor.
Bir Mimoza Masalı- Kuzey Rüzgarı
SELAAMMMMMMMM NAPIYORSUNUZ PİKAÇULARIM?
Bugün size Kuzey Rüzgârımızın yorumuyla geldim! İlk kitabın sonu beni inanılmaz merakta bıraktığı için ikinci kitaba direkt, hem de büyük bir heyecanla başladım. Başlarken içimde bir kıpırtı vardı ama o sondaki olaylardan dolayı biraz da korkuyla okumaya devam ettim. Neyse ki Rüzgâr’ım beni yanıltmadı ve Mimiza Tanesini o ayyaşların elinden kurtardı. O an kalbim korkudan resmen 1500 atıyordu.
Kitabı okurken hissettiğim duygular genel olarak hüzün, mutluluk ve merak oldu. Bir cümlede ağlarken hemen sonraki cümlede kahkaha atmam… Duygu geçişleri o kadar iyiydi ki!
Poyraz’ın ne olursa olsun ailesine sıkı sıkı bağlanması, Liza’yı hâlâ aynı aşkla sevmesi ve ona asla kıyamaması… Gerçekten hayran kaldım. Adam öyle güzel seviyor ki, etkilenmemek elde değil.
Yeni kavuşan ailemizin yanında bir de manyak çiftimiz var: Leyloş ve nam-ı diğer Yağız babamız! Bu ikilinin deli dolu ilişkisine bayıldım. O kadar komik ve çılgınlar ki! Bir ara Poyraz ve Liza’dan çok onların sahnelerini okumak istedim. Leyla bu sefer ne yapacak da Yağız’ı çıldırtacak, Yağız nasıl tepki verecek… Verdiği tepkiler beni kahkaha krizine soktu. Bağları hem çok güzel hem çok eğlenceliydi.
Aynı şekilde Doğan… benim üzümlü kekim. Özge’ye, Poyraz’dan duyduğu korkudan dolayı mesafeli yaklaşması hem içimi acıttı hem de gülümsetti. Her zamanki çapkınlığının ötesine geçip gerçekten Özge’yi sevdiğini hissettirdi.
Tabii her şey güllük gülistanlık değildi. Bozbeyli ailesi sağ olsun, bazı yerler içimi parçaladı. Öyle anlar oldu ki Jülide’yi boğup tımarhaneye kapatasım geldi. Özge’nin annesine olan korkusu yüzünden ona sarılma isteğim katbekat arttı. Böyle rezalet bir aile daha görmemiştim; beni gerçekten çileden çıkardılar.
İlk kitabın sonu gibi bu kitabın sonu da beni büyük