Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın Garaib Faturası adlı roman serisinin ikinci kitabı olan Cadı, dönemin batıl inançlarını sert bir eleştiriye tabi tutar. Seri genel olarak ruh, cin, peri gibi doğaüstü inanışların toplum üzerindeki etkisini sorgular. Cadı’da ise merkezde özellikle ruh meselesi yer alır.
Romanın temel hikâyesi, ölen bir kadının kocasını kıskanması ve çocuklarını koruma amacıyla yeniden ortaya çıkması etrafında şekillenir. Kadın, kendisinden sonra gelen eşleri uzaklaştırmaya çalışan bir “ruh” olarak anlatılır. İlk bakışta bir korku hikâyesi gibi görünen bu anlatı, aslında okuru batıl inançlar üzerine düşünmeye zorlayan bir eleştiri metnidir.
Gürpınar, insanların batıla ne kadar meyilli olduğunu ustalıkla gösterir. Dinî dogmatizmin, batıl inançların elinde adeta bir balyoza dönüşerek aklı ve sorgulamayı nasıl ezebildiğini gözler önüne serer. Fakat bu kez balyoz, batılın değil; yazarın elindedir. Üstelik Gürpınar bununla yetinmez; ruh kavramı üzerine uzun uzun felsefî tartışmalara da girer.
Eserin güzel taraflarından biri de yalnızca batıl inançları eleştirmekle kalmamasıdır. Daha ilk sayfalardan itibaren toplumda kadın ve erkeğe biçilen roller de hicivli bir dille sorgulanır. Özellikle erkeğin kadın üzerindeki egemenliği ve toplumun kadın üzerindeki baskısı, Gürpınar’ın keskin mizahıyla sık sık hedef alınır.
Velhasıl, biri size “Türk klasikleri sıkıcıdır” derse, ağzının üstüne Gürpınar'ın kitaplarıyla vurabilirsiniz. Ben okurken çok keyif aldım. Darısı sizin başınıza.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.