Cadı – Hüseyin Rahmi Gürpınar
Cadı’yı okurken şunu fark ettim:
İnsan, gördüğü gerçekliğin dışında kalan şeylerle karşılaştığında,
aklıyla mı hareket eder, yoksa korkularına mı teslim olur?
Bu kitapta iki farklı bakış vardı.
Bir taraf, ruhsal ve metafizik olayların insan hayatını ancak bizim izin verdiğimiz ölçüde etkileyebileceğini savunuyordu.
Diğer taraf ise, görünmeyen şeylerin yok sayılarak ortadan kaldırılamayacağını.
Beni en çok rahatsız eden şey, iki kadının hayattayken kurduğu bağın, ölümden sonra bile devam etmesi fikriydi.
Özellikle birinin, geride kalan insanların hayatını kıskançlık ve saplantıyla etkilemeye çalışması…
Orada şunu gördüm:
İnsan bazen sadece yaşarken değil, düşünceleriyle bile başkalarının hayatına dokunabiliyor.
Bu kitap bana şunu öğretti:
Bilmediğimiz şeyleri yok saymak, onların var olmadığı anlamına gelmez.
Belki de mesele, görünmeyen şeylerin var olup olmaması değil;
bizim onlara ne kadar yer verdiğimizdir.
Beliz Gonca Kantekin
·
21 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.