Belki de gerçek bilgelik, biraz delilikten geçiyordur…1000Kitap
merhaba!
Halil Cibran 
Meczup
Cibran’ın Meczup kitabından bahsedeceğim.
Bazı kitaplar vardır; inceciktir ama zihnin içinde uzun uzun yankılanır. Meczup tam olarak öyle bir kitap.
Kitapta birbirinden kısa hikâyeler, küçük alegoriler ve neredeyse masal gibi görünen ama içten içe insanın maskelerini söken metinler var.
Cibran burada akıl ile delilik arasındaki o ince çizgiyi kurcalıyor. Toplumun “normal” dediği şeyin ne kadar yapay olduğunu, gerçek özgürlüğün ise çoğu zaman biraz “meczup” olmayı gerektirdiğini hatırlatıyor.
Kitaptaki metinler birkaç paragraf sürüyor ama her biri insanın zihnine küçük bir düşünce tohumu bırakıyor. Okurken bazen gülümsüyorsunuz, bazen de bir cümle gelip içinizde bir yere dokunuyor. Metinler birer aforizma gibi zihinde kalıyor.
Kitabın ruhunu özetleyen satırlardan biri şöyle:
“Maskelerimi çaldılar. Ama güneşte çıplak kalınca özgür olduğumu anladım.”
Belki de Cibran’ın anlatmak istediği şey çok basit: Bazen dünyanın akıllı saydığı şeyler, ruhu susturuyor. Ve bazen insanın gerçekten kendisi olabilmesi için biraz “meczup” olması gerekiyor.
Bence Meczup, insanın kendine dürüst olma cesaretini anlatan bir kitap. Bu kısa ve keyifli yolculuğu herkese tavsiye ederim.
Sevgiler, Buse.
Halil Cibran Meczup
Cibran’ın Meczup kitabından bahsedeceğim.
Bazı kitaplar vardır; inceciktir ama zihnin içinde uzun uzun yankılanır. Meczup tam olarak öyle bir kitap.
Kitapta birbirinden kısa hikâyeler, küçük alegoriler ve neredeyse masal gibi görünen ama içten içe insanın maskelerini söken metinler var.
Cibran burada akıl ile delilik arasındaki o ince çizgiyi kurcalıyor. Toplumun “normal” dediği şeyin ne kadar yapay olduğunu, gerçek özgürlüğün ise çoğu zaman biraz “meczup” olmayı gerektirdiğini hatırlatıyor.
Kitaptaki metinler birkaç paragraf sürüyor ama her biri insanın zihnine küçük bir düşünce tohumu bırakıyor. Okurken bazen gülümsüyorsunuz, bazen de bir cümle gelip içinizde bir yere dokunuyor. Metinler birer aforizma gibi zihinde kalıyor.
Kitabın ruhunu özetleyen satırlardan biri şöyle:
“Maskelerimi çaldılar. Ama güneşte çıplak kalınca özgür olduğumu anladım.”
Belki de Cibran’ın anlatmak istediği şey çok basit: Bazen dünyanın akıllı saydığı şeyler, ruhu susturuyor. Ve bazen insanın gerçekten kendisi olabilmesi için biraz “meczup” olması gerekiyor.
Bence Meczup, insanın kendine dürüst olma cesaretini anlatan bir kitap. Bu kısa ve keyifli yolculuğu herkese tavsiye ederim.
Sevgiler, Buse.·
1 +1'leme
·78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.