İrlanda’nın yoksul bir mahallesinde, serebral palsi ile doğmuş bir çocuğun, sadece sol ayağıyla yazarak, resmederek, aşık olarak, hayata tutunarak verdiği mücadeleyi anlatıyor. Christy, doğduğunda doktorlar “Bu çocuk hiçbir şey yapamaz, ömrü yatakta geçer” demiş. Vücudunun sadece sol ayağını kontrol edebiliyor; elleri, kolları, bacakları felçli. Ama o sol ayak… o ayak hem kalemi hem fırçayı hem sevgiyi hem umudu taşıyor.
Annesi ona inanmayan herkese karşı direniyor; kardeşleri onu koruyor, mahalle onu kucaklıyor. Christy önce tozların üstüne harf çiziyor, sonra sol ayağıyla daktilo yazıyor, şiirler yazıyor, romanlar yazıyor, resimler yapıyor. Ve bir gün “Sol Ayağım”ı yazıyor; kendi hayatını, acısını, öfkesini, mutluluğunu, aşkını… Kitap çıktığında dünya şok oluyor. Çünkü bu; insan iradesinin, sevginin, ailenin, inancın zaferinin destanı.
Christy’nin o küçücük sol ayağıyla harfleri nasıl zorlukla çizdiğini, ilk kelimesini nasıl yazdığını, ilk aşkını nasıl yaşadığını, Dublin’in dar sokaklarında nasıl koştuğunu (ruhen koştuğunu) hissediyorsun. Ne acıyı abartıyor ne zaferi şişiriyor; ben buyum, sen de yapabilirsin diyor.
Bence Sol Ayağım, dünya edebiyatının en güçlü imkânsızı başarmak hikâyelerinden biri. Engel diye bir şeyin olmadığını, sadece sevginin ve iradenin her şeyi yenebileceğini kanıtlıyor.
Eğer insan ruhunun en karanlık yerinde bile ışığın nasıl yandığını, bir tek ayakla bütün bir hayatı nasıl yazdığını görmek istiyorsan, Sol Ayağım edebiyatın en şahane, en ilham verici eserlerinden biri. Okuduktan sonra kendi sol ayağını arıyorsun içinde.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.