20 Yorum
Öne Çıkan Yorum
Kimi zaman gidenin, kimi zamansa kalanın. Yürek yangını gitme ve kalma nedenine göre değişir. Misal, karşılık göremezsin aşka dair; aşkını da alır gidersin. Misal, gidene rağmen aşkınla kalır; hasretle beklersin. Bu misallerin ikisi de can yakar. O nedenle kalmanın da gitmenin de acısı sebeplerimize bağlıdır.
Giden gitmiştir. Gittiği gün bitmiştir. Ben gideni değil, giden beni kaybetmiştir. :p
Dur ya bu başka anketin cevabıydı :))
Seven insan gitmez . Sevmeyen ise hiç bi bahanesini çürütüemezsiniz gitmek hedefiyse gider. O yüzden canı yanmaz bence tabi bazen insan mecbur kalıyo o ayrı bi konu.
Bu yorum görüntülenemiyor
Reklam
Terk ettikten sonra sevdiğini anlarsa terk eden, nereye giderse gitsin onun için her yer cehennem olur. Ve herşeyi kendi elleriyle yerle bir ettiği için içi paramparça, dışı bu parçalanmışlığı gizleyen bir maske ile örtülür.
Ama terk edilen her ne kadar acı çekerse çeksin kendisi değilde karşıdaki bitirdiği için kendisine daha az sorumluluk yükler ve tüm acıları ve hüzünleri terk edene bağlar haklı olarak ama terk eden, herşeyi mahveden kendisi olduğu için hüzünlerinin ve acılarının girdabında boğulur ve işin kötü yanı girdaba kapılıp boğulmak değil, kendi sonunu; yani girdabı kendisinin yaratması!.
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.