Suç, Vicdan ve İnsan !
Kitabi cok uzun yillar önce okumuştum.Bu ikinci okuyuşum ve bu sefer cok farkli bir tat aldigimi söyleyebilirim.Bu romani okurken aslında sadece bir cinayet hikayesi okumadığımı fark ettim. Dostoyevski bu eserde insanın iç dünyasını, vicdanını ve yaptığı hatalarla nasıl yüzleştiğini çok derin bir şekilde anlatmış.
Kitabın baş karakteri Raskolnikov yoksul bir öğrencidir ve bazı insanların büyük amaçlar için suç işleyebileceğini düşünür. Bu düşünceyle yaşlı bir tefeci kadını öldürür. Ancak cinayeti işledikten sonra düşündüğü gibi rahatlamaz. Tam tersine vicdanı onu sürekli rahatsız eder. Korku, pişmanlık ve iç hesaplaşma içinde kalır. Kitabı okurken Raskolnikovun bu iç çatışmasını çok güçlü bir şekilde hissettim.
Beni en çok etkileyen karakterlerden biri de Sonya oldu. Zor bir hayat yaşamasına rağmen merhametini ve inancını kaybetmeyen bir karakter. Onun sabrı ve insanlığı, Raskolnikovun yaptığı hatayı anlamasında önemli bir rol oynuyor. Bu yönüyle kitap bana insanın ne kadar hata yaparsa yapsın vicdanının ve doğru insanların etkisiyle yeniden yolunu bulabileceğini düşündürdü.
Genel olarak kitap, insanın iç dünyasını sorgulatan ve okurken düşündüren bir eser. Bana göre bu kitap, suçun sadece hukuk önünde değil, insanın kendi vicdanında da büyük bir hesaplaşma olduğunu gösteriyor. Okuduktan sonra insanın kendini, düşüncelerini ve doğru yanlış kavramını tekrar gözden geçirmesine neden olan güçlü bir roman.Şiddetle okumanizi öneririm.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.