Raif efendi yaşamak ile yaşamamak arasındaki ince çizgidir.1000Kitap
Raif Efendi, Türk edebiyatında benzeri az bulunan bir karakterdir. Ne kahramanlık gösterir ne de trajediyi yüksek sesle yaşar. O, sessizliğin içinde var olan bir insandır. Sabahattin Ali, onun şahsında, toplumun göz ardı ettiği "içine kapanık insan" tipini gerçek bir derinlikle işler. Raif, görünürde sıradan bir memur olsa da, içinde büyük bir duygusal dünya taşır.
Romanın ilk bölümlerinde Raif'in silikliği, çevresi tarafından "zayıflık" olarak görülür. Oysa yazar, bu sessizliğin arkasında bir duyarlılık ve yorgunluk olduğunu gösterir. Raif'in hayatındaki asıl kırılma noktası, Berlin'de yaşadığı aşkın ardından geldiği Türkiye'deki hayal kırıklıklarıdır. Hayatın sertliği, insan ilişkilerindeki yüzeysellik ve ailesinin umursamazlığı onu içe kapatır.
Raif Efendi'nin dünyasında dış gerçeklik ile iç gerçeklik arasındaki mesafe büyüktür. Dışarıda disiplinli, hesaplı, renksiz bir hayat sürerken, içinde geçmişin sıcaklığı ve bir aşkın yankısı yaşamaya devam eder. Sabahattin Ali, onun iç sesini defter aracılığıyla duyurur. Bu defter, insan ruhunun günlüğüdür adeta; her satır, yıllarca bastırılmış duyguların yavaşça yüzeye çıkışıdır.
Yazar, Raif Efendi'nin kişiliğinde "içinde yaşamak" ile "yaşayamamak" arasındaki ince çizgiyi çizer.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.