Psikoloji ve kişisel gelişim kitaplarını okumakta zorlandığım, bu türden biraz yorulduğum bir dönemdeydim. Bu yüzden Gülseren Budayıcıoğlu’nun kitaplarına da biraz mesafe koymuştum. Ancak kitap kulübünün seçtiği kitap 'Kral Kaybederse'yi elime aldığımda, o mesafenin saniyeler içinde kapandığını hissettim. Kitabı elime almamla bitirmem bir oldu."
"Kitabın dilindeki o edebi kaygıdan uzak, olay örgüsünü doğrudan ve samimi bir dille aktaran anlatımı beni içine çekti. Hikayenin gerçek bir yaşanmışlığa dayanıyor olması, anlatılanların etkisini daha da artırdı. Bir uzmanın kaleminden çıkan o derin duygu analizlerini okurken; ister istemez kendi geçmişime dönüp, 'Acaba benim yaşadığım olayların temelinde de benzer düğümler mi var?' sorusunu kendime sormadan edemedim. Okurken terapi aldım gibi oldum diyebilirim.
Hikayenin başlarında Kenan, Fadi ve Handan’ın tutumları bende bir miktar öfke uyandırmıştı. Ancak yazar bizi onların geçmişine, o karanlık ve sessiz çocukluk dönemlerine götürdüğünde bu öfke yerini derin bir merhamete ve sevgiye bıraktı. Onları anlamaya başladıkça, sergiledikleri o 'hatalı' davranışların aslında hayatta kalma çabaları olduğunu gördüm; öfkem dağıldı, yerini acı, sıcaklık ve şefkat gibi duygulara bıraktı. Birinin hikayesini tam olarak bilmeden yargılamak yanlışını da yapma dedi doktor bu kitapla....
"Kenan, Fadi veya Handan... İsimler değişse de hepsinin ortak noktası, ruhlarındaki o derin sevilme arzusuydu. Çocukluk dönemlerinde açılan o büyük boşluğu, yetişkinliklerinde yanlış yollarla doldurmaya çalışmaları onları çoğu zaman güçsüz ve savunmasız kıldı. Geçmişin gölgesi, hayatlarındaki konumlarını sarstıkça mutsuzluk ve acı kaçınılmaz oldu. Bu karakterlerin yolculuğu bana şunu gösterdi: Geçmişimizle barışıp o boşlukları kendimiz doldurmayı öğrenmedikçe, kaderimiz acının tekrarından ibaret kalıyor maalesef. Kenan gibi büyük hatalar yaptıktan sonra bazen geç kalmış olabiliyoruz. Geçmiş, geleceğin bir parçası ... Kaçmak, ertelemek anlık mutluluklar getirse de yüzleşmekçe yön veriliyor geleceğe ...
Kenan 'ın tacı düştüğü zaman, kendisi ile barıştığı zaman, mutluluğa geç olsa da kavuştu.
Gerçeklerimizi, yaralarımızı, duygularımızı tanıyarak, kendimizle geç olmadan barışmak dileğiyle...
İyi okumalar..
instagram.com/p/DWRpVmeCqjA/?...
·
1 +1'leme
·35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.