Bittiğinde Karakterleri Düşünmeye Devam Ettiren Bir Kitap
Pia Mater, kelimenin tam anlamıyla mükemmel bir romandı. Baştan sona çok sürükleyici, insanı içine çeken ve merak duygusunu hiç düşürmeyen bir kitap.
Roman nöro-roman türünde ve bunu gerçekten hissettiriyor. Hafıza, bilinç, biyolojik saat ve beynin işleyişi gibi nöroloji temelli konular hikâyenin içine çok doğal bir şekilde yerleştirilmiş. Bilimsel bölümler yer yer yoğunlaşsa da beni hiç rahatsız etmedi; aksine keyif alarak okudum. Özellikle karakterlerin kendi aralarında bu konular üzerine konuşmalarını okumak oldukça zevkliydi. “Sinek ve insan için zaman aynı mıdır?” sorusu etrafında kurulan anlatı bana farklı ve etkileyici bir okuma deneyimi sundu.
Kitabın başlarında daha basit ilişkiler üzerinden ilerleyecek bir hikâye bekliyordum; ancak ilişkiler beklediğimden çok daha derin ve beklenmedik çıktı. Karakterler genel olarak çok iyi yazılmış. Geçmişlerini öğrendiğimiz karakterlerde üzülmemek zor. Alef özelinde ise okurken ciddi anlamda rahatsız oldum; onun bakış açısından okuduğum sayfalarda kendimi karşısında konumlandırmadan duramadım. Bu rahatsızlık hissi bile karakterin ne kadar güçlü yazıldığını gösteriyor.
Kitap bittiğinde aklımda en çok kalan şey, karakterlerin sonrasında hayatlarının nasıl devam ettiği sorusu oldu. Bana göre bu kitap herkese hitap edebilir. Sadece bilimsel kısımlarda bazı okurlar biraz zorlanabilir ancak bu bölümler kesinlikle boğucu değil.
Sürükleyici olduğu kadar düşündüren ve etkisi kitabı kapattıktan sonra da devam eden bir roman.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.