Kıvılcımlı'nın 1960 yılında "Dede Hande" müstear ismiyle kaleme aldığı bu eser, soyut bir siyasi eleştiri değil, Türkiye'deki icazetli sendikacılığın ve işbirlikçi sendika ağalarının ipliğini pazara çıkaran eşsiz bir manzum hicivdir. Doktor, kürsülerde "soğan ekmek yiyoruz" edebiyatı yaparak işçi sınıfına halkçı görünmeye çalışan ancak "sendika ile siyaset zinhar bir araya gelemez" diyerek kitleleri doğrudan burjuvazinin kuyruğuna bağlayan o güdümlü (sarı) sendikal anlayışı yerle bir eder. Sınıf mücadelesini sadece üç beş kuruşluk ücret pazarlığına (ekonomizme) indirgeyen, patronaj ilişkileriyle palazlanan ve proletaryanın bağımsız devrimci siyasetinden ödü kopan bürokratik aygıtı muazzam bir edebi zekâyla ve sınıf kiniyle teşhir eder. Emek hareketini siyasetsizleştirerek sisteme entegre eden o teslimiyetçi sendikal aklı ve düzen içi oportünizmi tarihsel maddeci bir neşterle kesip atan, bu toprakların somut gerçekliğinden fışkırmış son derece "orijinal" bir polemiktir.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.