Herkese merhaba İhsan Kartoğlu’nu yıllardır çok severek takip ediyorum. Sosyal medyada paylaştığı içerikler bazen yüzümüzü gülümsetirken bazen de hüzünlendiriyor. Yazdığı ilk kitabı olan “Her Şey Bir Öğretmeni Sevmekle Başlar” kitabını çok severek okumuştum. Daha sonra çıkan çocuk kitaplarını da çok beğenmiştim. Çocuk kitaplarında öğrencilerine yer vermesi ve ordan elde ettiği gelirin bir kısmını onların eğitimine ayırması, öğretmenimizin ne kadar ince düşünceli olduğunu gösteriyor. Bu kitabını da merakla ve heyecanla bekliyordum ve nihayet bitirdim. Benim için içeriği çok özel bir kitap. Çünkü bende bir sınıf öğretmeniyim ve hani derler ya düşenin halinden düşen anlar diye tam olarak öyle bir yerdeyim. Okurken içim kıpır kıpır olan yerlerde vardı, üzülmekten kahrolduğum yerlerde vardı ama kitabın bana hatırlattığı en önemli şey: Umut.
Umut, eminim herkes için çok büyük bir kelime, çok anlamlı bir kelime fakat öğretmenler için bu kelimenin anlamı tahmin ettiğimden daha büyük olduğunu bu kitabı okurken fark ettim. Biz öğretmenler umudumuzu kaybedersek toplumda umudunu kaybeder. Toplumun bir sınıf mevcudu kadar olan kesimini biz öğretmenler yetiştiriyoruz ve o bir kesim büyüyüp kendi ailesini, çevresini, toplumunu oluşturacak. Kendi adıma umut dolu ve ahlaklı nesiller yetiştirmek için elimden geleni yapacağım.
Kitabı Fatmanur Çelik öğretmenimizi kaybettiğimiz dönemde okumuştum. Açıkçası karamsar bir düşüncedeydim. Çünkü toplum öğretmenini koruyamıyordu. Daha da acısı öğrencisinden koruyamamıştı…
Dilerim ki öğretmenlerin değerini; sadece 24 Kasım’da pahalı hediyelerden, şaşalı kutlamalardan, en pahalı hediyeyi kim aldı yarışlarından ziyade yürekten ve inançla ne kadar kıymetli ve önemli olduklarını her gün hatırlarız.
·
138 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.