William Shakespeare – Hamlet
Çoğu kişi için bir intikam trajedisi. Benim için ise insanın iç dünyasına yapılan bir yolculuk.
Hamlet’i yalnızca olay örgüsü üzerinden okumak, metni daraltmak olur. Asıl mesele, bir insanın zihninde ve vicdanında yaşadığı çatışma. Kararsızlık, öfke, yas, şüphe, ahlak ve eylem arasındaki gerilim… Shakespeare, bir prensin hikâyesini anlatırken insanın varoluşsal sancılarını sahneye taşıyor.
“Olmak ya da olmamak” sorusu, yalnızca yaşamak ya da ölmek meselesi değil; harekete geçmek mi, düşünmeye devam etmek mi sorusu. Hamlet’in tereddütleri bazen zayıflık gibi görünse de aslında derin bir bilinç hâlinin sonucu. Düşünen insanın eylemi gecikir; ama o gecikme, sıradan bir refleksin ötesindedir.
Kitapta entrika, ihanet ve trajedi var. Fakat bunların arkasında insan psikolojisinin ince bir analizi gizli. Güç, suçluluk, vicdan ve delilik sınırı… Hangisi gerçek, hangisi rol?
Hamlet, dış dünyadan çok iç dünyada yaşanan bir dram. Belki de bu yüzden yüzyıllardır güncelliğini kaybetmiyor. Çünkü insanın iç çatışması değişmiyor. Sadece sahnesi değişiyor.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.