Hellloriiiiii
Bugün sizlere konusu farklı bir kitapla geldim. Kitap, toplumun genellikle görmezden geldiği, “engelli”, “sorunlu” ya da “hasta” gibi etiketler taktığı ama aslında özel çocukların hikâyesini anlatıyor. Onlara bu isimleri yakıştırmak istemiyorum; çünkü onlar böyle olmak istemediler, sadece hor görüldüler, örselendiler.
İşte bu kitap, onlara ses oluyor ve en azından biraz da olsa anlamamıza yardımcı oluyor.
Toplumun duygusal ve bedensel şiddetine, önyargılarına maruz kalan bu isimsizler:
Pınar: Disleksiye sahiptir; harfleri öğrenmekte zorlanır ve çocukların baskılarına, zorbalıklarına sürekli maruz kalır. Öğretmenleri çoğu zaman durumunu anlayamaz ve onun sorununu bilmeden göz ardı eder.
Umut: Hiperaktif bir çocuktur, ancak çevresi onu sorunlu ya da yaramaz olarak görür. Bir okul olayı yüzünden ceza alır ve okuldan uzaklaştırılır, ama aslında doğru anlayış ve destekle çok farklı bir çocuk olduğunu gösterebilir.
Hasan: Babasını kaybettikten sonra ailenin maddi durumu zorlaşır ve okulu bırakma noktasına gelir. Ancak rehber öğretmeninin desteğiyle okula devam etmeye karar verir.
Kasım: Hem konuşma hem bedensel engeli vardır. Arkadaşları onu sürekli dışlar. Ama bir etkinlik sonrası gerçek ilgi ve iyi niyet gören Kasım, yavaş yavaş iç dünyasından çıkar ve kendini ifade etmeye başlar.
Okuldaki bir öğretmen, sınıfta empati üzerine bir çalışma yapar ve çocuklar aslında ne kadar zarar verdiklerini, farkında olmadan da olsa, anlamaya başlar.
Bu dört çocuğun yolları bir şekilde kesişir ve pınar öğretmenin onların hayatına nasıl dokunduğu onlarla birlikte mücadelesi ve hayata bakış açılarının değişmesine şahit olucaz ve çocuklar birbirine alıştığında aslında birbirlerine tutunmayı öğrenirler.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.