Arka sıralar haydutların, tembellerin, kafasızların, Çaka Çaka başı dönen umutsuzların, iri arı kabadayıların, yaşlıların ve yakında okuldan atılacakların yeriydi. Bir iş bulup okulu bırakanlar da arka sıralara sürülenler arasında çok çıkar, ama bazı öğrenciler de okul dışında hiç iş bulamadan arka sırada yaslanırdı. Bazıları zaten suçlu, aptal, yaşlı ya da fazla iri yarı olduklarını bildikleri için, okulun ilk gününden arka sıraya kendiliğinden gider otururdu. Mevlüt gibi başka bazıları ise, arka sıraların kendileri için kötü bir kader olduğunu bir türlü kabul edemez, asla zengin olamayacağını ancak hayatın sonunda anlayabilen bazı yoksullar gibi uzun çabalardan ve hayal kırıklıklarından sonra acı gerçeği kavrarlardı. Başta tarih hocası Ramses (gerçekten de Mumya’ya benzerdi) olmak üzere pekçok öğretmen arka sıralarda oturan öğrencilere bir şey öğretmeye çalışmanın beyhudedeliğini tecrübeyle biliyorlardı. Bakışları ise (mesela mevlüt’un ön sıradan göz göze bakışarak çok mutlu olduğu ve farkına varmadan aşık olduğu genç ve ürkek İngilizce hocası Nazlı Hanım) arka sıralarla çatışmaya girmekten, herhangi bir öğrenciyi de tartışmaktan korktukları için o yöne neredeyse hiç bakmazlardı bile. Hiçbir öğretmen, bazen bin iki yüz erkeği aynı anda korkutabilmeyi başaran müdür bile, arka sıralarla doğrudan çatışmaya girmek istemezdi. Çünkü bu gerginlikler süratle bir kan davasına dönüşebilir, yalnız arka sıralar değil, bütün sınıf o öğretmene karşı saldırıya geçebilirdi. Bütün sınıfı öfkelendiren hassas konu, gecekondu mahallelerinden gelen öğrencilerin şivelerinin, tiplerinin, bilgisizliklerinin ve yüzlerinde her gün ortanca çiçekleri gibi kıpkırmızı açan sivilcelerin öğretmen tarafından alay konusu yapılmasıydı…
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.