Yazar Mustafa Kemal’i sadece bir başkomutan olarak değil; kararsızlıkları, vicdan azapları, özel hayatındaki çalkantıları ile bir insan olarak resmediyor.Hıfzı topuz bir gazeteci titizliği ile mektuplara ve tanıklıklara dayanıyor.
Okurken “bu kurgu mu ?” dediğim bir çok yerin aslında tarihi bir gerçeğe dayandığını bilmek, hikayeyi sıradan bir aşk hikayesinden ayırıyor.Duyguları ile yeni kurulan devletin imajı arasında kalan bir başkomutan.
Milli mücadelenin hüzünlü çiçeği Fikriye…
Fikriye ,Gazi için eski dünyanın zerafeti ve sadakatini simgelerken; Latife hanım yeni ve modern Türkiye’nin dinamizmini temsil ediyor. Gazi, bu iki dünya arasında kalıp tercihini her zaman olduğu gibi “ milletinin geleceği”doğrultusunda yapıyor.
Bu kitap bana tarihin sadece savaş meydanlarında değil, kapalı kapılar ardındaki gözyaşlarıyla yazıldığını hatırlattı. Fikriye’nin karşılıksız ve sessiz aşkı, Latife’nin gürültülü ve entellektüel duruşuna mağlup oluyor ve Gazi’nin sessiz yasına dönüşüyor.
Kitabın ardından aklımda şu soru işareti kaldı.
Latife hanım ile evliliği bir “proje” miydi???
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.