·216 syf.··Beğendi
···Okunma: 17 Mart 2026 20:24 Kitap gerçekten çok güzeldi. Yaşar Kemal' in umut dolu cümlelerini çok seviyorum ya. Kitapta karıncaların ilklerde boyun eğmeleri sonradan yavas yavaş benliklerini kaybedip kendilerini gerçekten fil zannetmeleri o kadar anlamlı ki, bizde bazen hiç olamayacagimiz kişilere özeniyoruz. Kendi benliklerimizi kaybedip yozlaşıyoruz yabancılaşıyoruz, biz karıncayız burda bi' bakıma. Ayriyetten karıncalardan kimsenin umudu yoktu filleri yeneceklerinden ama umut her şeyin başı olduğunu öğreniyoruz. Biz kime özeniyoruz, kime çalışıyoruz, gerçekten özgür müyüz? Umutsuz karıncamıyız, topal karıncamıyız. Birlik olup kazanacak mıyız, bölünüp yok mu olacağız? Karşı çıkmamak için özgürlüğümüzden feragat mi edeceğiz savaşacak miyiz?.. (kelimeleri duzgun toparlayamadiysam, anlatamadıysam affola herkesten)