Dört Duvarın Ötesinde, Ruhun İçinde ; Ev'i Aramak.Duygu ve Düşünce
Nermin Yıldırım’ın Ev romanı, dört duvarın ötesine geçip insanın kendi ruhundaki o tekinsiz odalara sızan, aidiyet kavramını köklerinden sarsan ve okuru "Gerçekten neresi bizim evimiz?" sorusuyla baş başa bırakan sarsıcı bir yolculuktur. Yıldırım, bir mimar titizliğiyle kurguladığı bu metinde, fiziksel mekânların soğukluğuyla insan kalbinin o bazen sıcak bazen de buz kesen dehlizlerini muazzam bir dengeyle harmanlar. Kitap boyunca ilerlerken, kahramanın peşinden sadece sokakları değil, çocukluk yaralarını, hayal kırıklıklarını ve o bitmek bilmeyen "bir yere ait olma" arzusunu adeta nefes nefese takip edersiniz. Nermin Yıldırım'ın dili, bir yandan bir dostun omzuna başınızı yaslamışsınız gibi şefkatli, diğer yandan en mahrem sırlarınızı yüzünüze vuran bir ayna kadar dürüsttür.
Ev, sadece bir barınma hikâyesi değil; hafızanın, göçün ve insanın kendi içindeki o bitmek bilmeyen sürgünlüğün destanıdır. Yazar, ev dediğimiz yerin bazen bir kucak, bazen bir koku, bazen de kaçıp kurtulmak istediğimiz o ağır sessizlik olduğunu öyle zarif bir melankoliyle anlatır ki, her sayfada kendi çocukluğunuzun tozlu raflarına dokunur gibi olursunuz. Kitaptaki o naif ama keskin mizah, hayatın sert gerçeklerini yumuşatırken aynı zamanda onları daha da görünür kılar. Bittiğinde elinizde kalan sadece bir hikâye değil, kendi "ev"inizi nerede kurduğunuza, hangi duvarların arkasına saklandığınıza dair derin bir tefekkürdür. Bu eser, edebiyatın bizi en savunmasız anlarımızdan yakalayıp, sonunda bize yine kendimizi hediye ettiği o mucizevi anlardan biridir.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.