Çok beğendiğimi belirterek başlamak istiyorum.
Kitabın vermek istediği mesajı anlatacak bir cümle olsaydı..
“İnsan iyi ya da kötü doğmaz, sadece seçimlerinin toplamına dönüşür.”
Paulo Coelho bu romanda iyilik ve kötülüğü kesin sınırlarla ayırmıyor. Aksine, her insanın içinde ikisinin de var olduğunu göstermeye çalışıyor.
Peki ya sizce insan gerçekten iyi midir, yoksa sadece fırsat bulamadığı için mi kötülük yapmaz ?
Kitabı okurken Lev Tolstoy’un İtiraflar kitabını anımsadım o da ısrarla insanın içinde her zaman bir karanlık taşıdığını söylüyordu. Sanki iki yazar da farklı yollarla aynı yere varıyor.. İnsan, içinde hem iyiliği hem de kötülüğü barındırır. Belki de mesele kötü olup olmamak değil, o karanlık tarafla ne yaptığımız… Sizce de insanın içinde, ne kadar bastırmaya çalışsa da, küçük de olsa bir kötülük hep var mı?
Kitaplarla kalın her daim
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.