adam karısının ölüsü başında durup bütün hayatını film şeridi gibi anlatıyor. Kızcağızın o sessizliği ve uysallığı en sonunda camdan atlamasına sebep oluyor ama bizim adam hala "ben nerede hata yaptım" diye dolanıyor. Hani bazen bir şeyi eline yüzüne bulaştırırsın da neden olduğunu bir türlü çözemezsin ya bu herif de öyle takıntılı.
Kitap aslında bir adamın kendi kendine itirafları gibi ama okurken adama bir tane çarpasım geldi resmen. Kızın o saflığını ve çaresizliğini öyle bir kullanmış ki sonunda trajedinin dibine vurmuşlar. Neyseki kitap kısa da adamın o bitmek bilmeyen vicdan azabıyla daha fazla boğulmadık. Sonuçta sevginin nasıl bir hapishaneye dönüşebileceğini görmek isteyen varsa buyursun okusun resmen psikolojik baskı rehberi olmuş. Uysal KızFyodor Dostoyevski