Selamlar. Nasılsınız? Ben bir kitap okudum ama ne okumak. Duygularım açısından aşırı kararsız durumdayım. Bu kitapla ilgili hislerim biraz karmaşık ama genel olarak bayağı sürüklendim diyebilirim.Öncelikle atmosferi çok iyi kurmuştu. Başlarda biraz klasik bir gerilim okuyorum gibi hissettirse de sayfalar ilerledikçe ‘tamam, bu iş başka bir yere gidiyor’ dedirtiyordu. Özellikle yalnızlık hissi ve o rahatsız edici tedirginlik çok iyi geçmişti. Okurken sürekli bir şey olacak hissi var ve bu bayağı diri tutuyordu. Ancak ilk bölümler çok klişe hissettiriyordu. Ayrıca kitabı ikiye bölmem gerekirse,ilk 300 sayfa aşırı durağan ilerledi. Kalan sayfalar su gibi aktı geçti. Bazı olayları önceden tahmin edebildim ve bu da gerilimi biraz düşürdü. Yine de tamamen baymadı çünkü yazar tempoyu iyi ayarlıyordu.
Karakter konusunda biraz mesafeliyim. Ana karakterle empati kurduğum anlar oldu ama bazen verdiği tepkiler bana çok mantıklı gelmedi. Lilia zeki mi salak mı hala karar veremedim.
Tamam kızın gerçekten hayran olunası bir zekası vardı. Ancak bazı konular o kadar pasifti ki beni aşırı sinir etti. Ha bire bir para konusu, güvensizlik ve çokça gerkesiz adımlar. Ya kızım kaptın bursu hayatına bir adım at yok kardeşim yok bilmem ne! Devryck bile bir yerde patladı. Gerçi bakın o moron karakter baştan sona öyleydi ve ben sevdim. Şu aşık olunca tamamen minnoş olan ve karakterinden uzaklaşan adamları sevmiyorum. Bu yüzden Devryck kesinlikle favorimdi. Ayrıca o kadar durağan sayfadan sonra tüm olayları son sayfalara sığdıran ve sonda çok önemli bir bilgiyle bizi baş başa bırakan yazara selam olsun. Çok fazla göze batmasada bazı mantık hataları ve gereksiz uzun uzun anlatılan #smut sahneler de tempoyu o karanlık havadan çıkarıyordu. Ancak ne olursa olsun özgün bir hikaye olması beni çok mutlu etti. Böyle farklı kurguları çok özlemiştim. Sonuç itibariyle ben oyumu sevdim olarak kullanıyorum. Duygularımdan kaynaklı sevenlere tavsiyemdir.
·
132 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.