Kitabın dilinden anlaşıldığı üzere kitabın dua olarak atfedilmesi normal karşılanabilir çünkü direkt insan yakarmasına benzer ifadeler çoğunlukta hatta neredeyse tamamı bu şekildedir. Fakat dua olarak anlatılan bölümlerin ekseriyetle beddua olduğu görülmektedir. Özellikle yakaran kişinin kendisine aykırı olanların-düşman, hasım vb.- sürekli kötülüklerinin istenmesi, Yaratıcının onları zelil hale getirilmesi talep edilmesi bu fikri güçlendirmektedir. Ayrıca Yaratıcıyı öyle bir gözle görüyor ki sanki Yaratıcı sadece dua edenin ve kavminin Yaratıcısıymış gibi görünmektedir.
Yaratıcı olan varlığın insani özellikte olduğu kolayca görülebiliniyor. Halbuki yaratanın insandan uzak olduğu unutulamamalıdır. Yani Yaratıcı insana benzemez ama insanın yaratıcının sıfatlarını taşıması muhtemeldir. Merhamet sahibi olması gibi...
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.