Derleyen:
Kolektif
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 15 dk.
Sayfa Sayısı:
256
Basım Tarihi:
Şubat 2015
Yayınevi:
Andaç Yayıncılık
ISBN:
9786054922970
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
Zebur
424 okunmaAndaç Yayıncılık · Şubat 2015 · 256 s.
Mezmurlar
27 okunmaKitabı Mukaddes Yayınları · Haziran 2013 · 182 s.
Mezmurlar (Zebur)
26 okunmaKitab-ı Mukaddes Yayınları · Ağustos 2022 · 184 s.
Zebur Mezmurlar
22 okunmaSak Ofset Reklamcılık Yayıncılık · 2013 · 238 s.
Zebur
7 okunmaMüjde Yayıncılık · 1995 · 190 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"Sana vahyettiğimiz kitap, kendinden öncekini (semavi kitapları) doğrulayıcı olarak gelen gerçektir. Allah, kullarının (her halinden) haberdardır, görendir."
Fatır-31
Tevrat'dan sonra kitap indirilmeyeceğine inanan Yahudilerin görüşünü çürüten, içinde Hz. Davut'un yakarışlarını bulunduran semavi kitaplardan sayılan kutsal bir kitaptır.
İçerisinde bulundurduğu "mezmur" adıverilen metinler manzum şeklindedir.
Az biraz araştırma sonucu orijinal metnin bulunduğunu öğrendim ama bundan kastın ne olduğuna anlam veremedim. Zira mezmurların insanlar tarafından bir çok müdaheleye uğradığını okuduğunuzda sizde gayet rahat fark edebilirsiniz.
Zeburu sadece Yahudi dininde ibadet amaçlı kullanıldığını sanıyordum fakat Hristiyanlar da ayinlerinde bizzat zeburdan ayetler seçip okuyorlar.
Kendimce, biz müslümanların zebur okumak durumunda cımbızı iyi kullanmamız gerektiğini düşünüyorum. Zira okurken on emirden esintiler ve kur'andan bir kaç ayetle uyuşan net cümleler vardı.
Zeburu, Tevratı ve incili kesinlikle bütün okurların okuması gerektiğini düşünüyorum ama daha kendi dinimizin kitabını açıp okumaktan aciz olduğumuz için bu istek benim bir ütopyam olabilir.
Keyifli okumalar...
Kuran haricindeki ilahi dinlerin kitaplarını okumaya Zeburdan başladım. Kur'an'dan farkına baktığım zaman Zebur'da tanrıya bir tür savaşçı Kralmış gibi muamele edildiğini görüyorum. Daha çok savaş ve düşmanlarla ilgili vurgu görüyorum Kur'an'daki rahmet beklentisi yerine Zebur'da Adalet beklentisi daha yoğun..
Kuran ile birçok ortak nokta var. Ben daha farklı bir şey bekliyordum Bir müslüman olarak. "Bozulmuş" Tahrif edilmiş bir dinin kitabının aleni bir şekilde bazı kötü şeylere izin verecek ayetler ya da sözler içereceğini düşünmüştüm..
Gördüğüm Siyon Dağı üzerine fazla bir kutsama var.. Ve israiloğulları'nın maceralarını anlatıyor sanki..yani bir tür kutsama..
Bunun haricinde farklı bir vurgu görmedim..
Özetle kitap tanrının övüldüğü ve ondan yardım istendiği bir tür ilahi kitabı..
4/10
2018 147. kitabı
Hristiyan ve Yahudi ailesini ortak payda da buluşturmayı başarmış kitaptan hepinize merhabalar...
Zebur, Tevrat'tan sonra Hz. Davud'a indirilmiş dini bir kitaptır. Yani içeriği bakımından öyle en azından. Anlamı ''parça, yazılı şey ve kitap'' demektir. İsra Suresi'nde (17/55) ''Rabbin göklerde ve yerde olanları en iyi bilendir. And olsun ki; biz Peygamberlerin kimini kiminden üstün kıldık. Davud’a da Zebur verdik.” bahis edilir. Zebur'un amacı yoldan çıkmış hiçbir zaman da doğru yola girememiş olan İsrailoğulları'na indirilmiştir.
Zebur'u merak edenler için: hizliresim.com/NDalPO
Zebur daha çok ilahi bir kitaptır. İnsan, daima Tanrı'ya yakarır. Güzellikler, iyilikler ister. Kötüler gebersin, iyiler yaşasın. Hiçbir mezmurda çalışmaktan, çaba göstermekten, inanmaktan, başarmaktan sonra bize nimet verilsin denmemesi beni hayretlere düşürdü. Mantığa aykırı bir kere bu. Tevrat'tan sonra indirilmiş bir kitap olduğundan Tevrat'tan bir çok benzer alıntıya da rastlıyoruz. Dem vuruluyor desem daha doğru olur çünkü birebir aynısı geçirilmemiş. Kitap oldukça beşeri! Bundan ne anlam çıkarmamız gerektiğini az çok anlamışsınızdır. Bir Tanrı'dan çok insan işi gibi. 1k'da yazara Anonim denmesini de destekliyor gibi bu durum :) Bu kitabı okuma sebebim indirilmiş 4 kitaptan biri olması ve Zebur'un hep hafızamda karanlık ve puslu durması idi. Açıkçası bana hiçbir şey katmadı. Tanrı tanrıdır, bunun ötesi yok değil mi? Biz inananlar için durum böyledir en azından. Tanrı'ya beşeri, insani özellikler katılmasından pek haz etmiyorum.
Bu kitap hiç mi iyi şeyler anlatmıyor. Anlatıyor kardeşim, anlatmaz olur mu? Hem de tamamen güzellikler içeriyor. Ancak bu kitabın adı Şeker Portakalı ya da Küçük Prens değil ki! Bu indirilmiş 4 kitaptan biri. Burada yer alan satırların çoğunu dua
"BÜTÜN NEFES SAHİPLERİ RABBE HAMDETSİN"Din
Zebur. Hz Davut (as)a Allah tarafından gönderilen kitaptır.Dört semavi kitabın ikincisidir. Beş kitap (bölüm)dan ve 150 Mezmurdan oluşur. Mezmur, "Kavalla söylenen ilahi ve Zebur süreleri" anlamına gelir. Davudi ses dedikleri, Davut Peygamberin söylediği bu ilahilerden kaynaklı olmalı.
Zebur kelimesi, Kur'an-ı Kerim'de dört ayette geçer.
Ali İmran 184. ayette, menetmek" manasına gelen "zebr" kökünden geldiği söylenir. Ancak diğer üç ayette, Hz Davut (as)'a gönderilen kitap manasında geçer.
Eğer seni yalanladılarsa, senden önce açık deliller, hikmetli sayfalar ve aydınlatıcı kitap getiren peygamberler de yalanlanmıştı. (Ali İmran 184)
Biz Nûh’a ve ondan sonra gelen peygamberlere vahyettiğimiz gibi sana da vahyettik. Ve İbrâhim’e, İsmâil’e, İshak’a, Yakub’a, torunlara, Îsâ’ya, Eyyûb’a, Yûnus’a, Hârûn’a ve Süleyman’a vahyettik. Dâvûd’a da Zebûr’u verdik. (Nisa 163)
Göklerde ve yerde olanları en iyi bilen senin rabbindir. Doğrusu biz peygamberlerin kimini kiminden üstün kıldık; Dâvûd’a da Zebûr’u verdik.(İsra 55)
Andolsun zikirden sonra Zebûr’da da, "Yeryüzü iyi kullarıma kalacaktır" diye yazmıştık. (Enbiya 105)
Zebur içerisinde yer alan ilahiler, daha çok dua ve öğüt şeklindedir. Bazı ilahilerin bitiminde veya iki cümle arasında "sela" kelimesi yer alır. Bunun ne manaya geldiğini çıkaramadım. Hamd ve şükür çok fazla geçiyor ve hemen hemen tüm sözler RAB ile başlıyor.
Nnden şimdiye kadar okumadım? dediğim bir kitap oldu Zebur..
Ama maalesef ki, bir önyargı var toplumumuzda Semavi kitaplara karşı..
Oysa ki, bu kitapları okumak, dinsizi dine almaz, dindar ise dinden çıkarmaz.Sadece bilgi sahibi yapar.
Kronolojik olarak okunmasından yanayım; Tevrat, Zebur, İncil ve Kur'an'ı Kerim.
Son olarak, kitabın ilk ve son mezmurlarini sizlerle paylaşmak istiyorum:
Ne mutlu o
Zebur, Yahudi kutsal kitabı olarak kitabın gökten indiricisi olduğuna inanılan Kral Davud'a ithaf edildiği bilinmektedir. Tanah'ın üçüncü bölümüdür.
Tanah, Yahudiliğin ana mukaddes metinlerinden oluşur ve Hristiyanlar tarafından Eski Ahit (Eski Antlaşma) diye de bilinir. Müslümanların çoğunluğuna göre Tanah bir bütün olarak kutsal kitap kabul edilmez. Tanah içerisinde yer alan Tevrat ve Zebur kitapları kutsal kabul edilir.
İslam inancında Zebur'un, Tevrat'tan ayrı kitap olduğu kabul edilir. Nedeni ise Kur'an'da diğer üç kutsal kitaptan ayrı ayrı bahsedilmesidir fakat Zebur, Tevrat'tan ayrı bir kitap değil, Tevrat'ın 39 bölümünden biridir. Orada da 'Mezmurlar' adıyla geçer. Mezmur;
İbranice: ilahi şarkı,
Arapça: çalgı,
Yunanca: arp eşliğinde söylenen şarkı anlamlarına gelmektedir.
Zebur aynı zamanda bir çağrı da diyebiliriz. Çünkü Davud, başta düşmanlarına ve kötülere karşı direnmek için tanrısına çağrıda bulunuyor. Kitabın kimi kısımlarında bu çağrıya sitemlerin de eşlik ettiğini görüyorsunuz.
"Uyan, niçin uyuyorsun, ya Rab?
Niçin yüzünü örtüyorsun,
Ve düşkünlüğümüzü, zulüm çektiğimizi unutuyorsun?" (23/24. mezmur)
Davud, Kral Talut'un ordusunda bir askerken, Calut isimli savaşçı bir devi savaş sırasında tek başına öldürdüğü bilinmektedir. Zaten sonrasında kendisine peygamberlik ve hükümdarlık verilmiştir. Böylece İsrailoğullarına kral olmuştur. İslam inancına göre Allah mucize olarak Davud'a dağları, taşları ve kuşları emrine vermiştir. Davud yanık sesiyle Zebur'u okumaya başladığında, kuşların da onunla beraber Zebur'u tekrar ettiği söylenmektedir.
Peki Zebur ne söylüyor?
Zebur. tanrıyı yürekten aramanızı ve onu bulduğunuzda tüm benliğinizle yolunda ilerlemeniz gerektiğini söylüyor. Evet, Davud gibi bizler de bir arayış içerisindeyiz.
Bu arayışı da bir yolculuk
Davut'un Mezmurları
Yahudilerin kutsal kitabıdır. Kitabın "gökten indiricisi" olduğuna inanılan Kral Davud'a ithafen Davut'un Mezmurları da denir.
Mezmurlar kitabı, insanın her ruhta ve her halde kalbini Allah'a çevirmesini ve onu Allah'a davet etmesini istediğini iddia eder. Konusu Allah'ı zikretmek olan ibadet ilahileri olarak bilinen şiirlere bu kitapta sıkça rastlanmaktadır.
Kitapdan örnekler verecek olursak;
Mez.95: 1 Gelin, RAB'be sevinçle haykıralım, Bizi kurtaran kayaya sevinç çığlıkları atalım,
Mez.95: 2 Şükranla huzuruna çıkalım, O'na sevinç ilahileri yükseltelim!
Mez.96: 1 Yeni bir ezgi söyleyin RAB'be! Ey bütün dünya, RAB'be ezgiler söyleyin!
Mez.100: 2 O'na neşeyle kulluk edin, Sevinç ezgileriyle çıkın huzuruna!
Mez.98: 5 Lirle ezgiler sunun RAB'be, Lir ve müzik eşliğinde!
Mez.100: 1 Ey bütün dünya, RAB'be sevinç çığlıkları yükseltin!
Bir kısmı yukarıda geçen şekilde .Bir diğer konu Tanrıya olan övgüyle ilgili ;
Mez.33: 1 Ey doğru insanlar, RAB'be sevinçle haykırın! Dürüstlere O'nu övmek yaraşır.
Her zaman RAB'be övgüler sunacağım, Övgüsü dilimden düşmeyecek.
Mez.34: 2 RAB'le övünürüm, Mazlumlar işitip sevinsin!
Ne zamana dek seyirci kalacaksın, ya Rab? Kurtar canımı bunların saldırısından, Hayatımı bu genç aslanlardan.
Büyük toplantıda sana şükürler sunacağım, Kalabalığın ortasında sana övgüler dizeceğim.
Gibi......
Genel anlamda övgü ve sevinç ilahileri ile ilgili konular var.
Dikkatimi çeken bir husus fazla emrivaki bir kul modeli var önümüzde.Uslub olarak Bir yaratıcı değil de anlaşma yaptığı biri var gibi ..Ne bileyim ben Sezar gibi bı haller Biz alışkın değiliz yaani.
Buna da yine kitaptan örnek getirmek istiyorum;
Ya RAB, benimle uğraşanlarla sen uğraş, Benimle savaşanlarla sen savaş!
Mez.35: 2 Al küçük kalkanla büyük
Kitabın dilinden anlaşıldığı üzere kitabın dua olarak atfedilmesi normal karşılanabilir çünkü direkt insan yakarmasına benzer ifadeler çoğunlukta hatta neredeyse tamamı bu şekildedir. Fakat dua olarak anlatılan bölümlerin ekseriyetle beddua olduğu görülmektedir. Özellikle yakaran kişinin kendisine aykırı olanların-düşman, hasım vb.- sürekli kötülüklerinin istenmesi, Yaratıcının onları zelil hale getirilmesi talep edilmesi bu fikri güçlendirmektedir. Ayrıca Yaratıcıyı öyle bir gözle görüyor ki sanki Yaratıcı sadece dua edenin ve kavminin Yaratıcısıymış gibi görünmektedir.
Yaratıcı olan varlığın insani özellikte olduğu kolayca görülebiliniyor. Halbuki yaratanın insandan uzak olduğu unutulamamalıdır. Yani Yaratıcı insana benzemez ama insanın yaratıcının sıfatlarını taşıması muhtemeldir. Merhamet sahibi olması gibi...
Öncelikle Zebur'a dair genel bilgiler ile başlayalım. Hz. Davud 'a İbranice olarak gelen Tevrat'ı açıklar niteliği olan bir kitaptır. İsrailoğullarına yani Yahudilere gelmiştir. Mezmur adı verilen ilahi olarak söylenen surelerden oluşuyor.
Kitapta sık sık Tanrı'nın kendine mesken seçtiği Siyon dağından ve Kudüs'ten bahsediliyor."Ey adaleti seven güçlü kral,eşitliği sen sağladın, Yakup soyunda doğru ve adil olanı sen yaptın." Vb. gibi yerlerde sık sık Tanrı'nın aynı zamanda kral olduğu vurgusu var ve sürekli kralımız diye hitap ediliyor. Bunun acaba kralların tanrı olarak görülmesi gibi bir şey olur mu diye düşündüm açıkçası. Yönetimi Tanrı adına kralın yaptığı fikrine neden olur mu tartışılır açıkçası.
Kitapta çok göze batacak şekilde İsrail'in seçilmiş ırk olduğu vurgusu var. "Rab kendi halkını güçlü kıldı, bütün sadık kullarına, kendisine yakın olan halka,İsrailliler'e ün kazandırdı." ve daha pek çok yerde özellikle Hz.Davud'un duası gibi kısımlarda pek çok vurgu var bu konuda. Tanrı'nın İsrail'e söz verdiğini, İsrail halkı ne yaparsa yapsın cezalandırılsa dahi sonunda refahın gene onlardan yana olacağı söyleniyor. Ve sık sık anlayamadığım bir şekilde İsrail için ve başka şeyler için Tanrı'nın sağ elinin yardımı isteniyor. Bu sağ el vurgusu ve sağ elden istenen yardımın önemi ne tam çözemedim, internette bir şey de bulamadım bu konuda. Neyse kısaca İsrail seçilmiş halk ve ona karşı olan herkes günahkar ve çok ciddi azap çekmeli. Bazı yerlerde gerçekten ağır cümleler var. "Ey sen yıkılası Babil kızı, bize yaptıklarını sana ödetecek olana ne mutlu. Ne mutlu senin yavrularını tutup kayalardan parçalayacak olan insana " deniyor. Aynı zamanda tek bir yerde gördüğüm, dikkatimi çeken bir kader anlayışı da var ."Henüz döl yatağındayken gözlerin gördü beni. Bana
"Zebur", ilahi vahiylerin şiirsel ve lirik bir dille ifade edildiği, inananın yaratıcısıyla olan en derin bağını yansıtan kutsal bir metindir. Büyük çoğunluğu Kral Davut'a atfedilen bu eser; şükran, tövbe, yakarış ve umut temaları üzerine kurulu 150 mezmurdan (şiirden) oluşur. Kitap, insanın en çaresiz anlarındaki feryadından, en büyük zaferlerindeki sevincine kadar tüm duygusal spektrumunu ilahi bir dille kayıt altına alır. Zebur, sadece dini bir metin değil; aynı zamanda vicdanın sesi, adaletin tesisi ve kötülüğe karşı sabırla direnişin manevi rehberidir. Okuyucuyu evrendeki nizamı tefekkür etmeye ve içsel bir huzur aramaya davet eden bu eser, binlerce yıldır insan ruhunun en saf aynası olma özelliğini korumaktadır..
Kitapta yaşat, acı, yetimi doyur vs gibi kavramlar sadece Musevilerle sınırlandırılmış. Kendinden olmayan için bir acıma duygusu, merhamet yok. RAB denilen Tanrı'yı inkar eden herkesi öldürebilir. Tıpkı diğer semavi dinler gibi. Bunun dışında mezmurlar sadece konuşma, övgü ve lanet var. Tarihi anlamda kanıtlanamayan Musa ve Kızıldeniz olayları gibi birçok olayı ve mucizeyi anlatıyor.