Balzac’ın evreninde karakterler genellikle hırs, para ve statü üzerinden hareket eder. Bu romanda ise merkezde farklı bir figür vardır: çıkar peşinde koşmayan, hesap yapmayan, “temiz” kalan bir karakter. Ancak Balzac bu saflığı romantik bir ideal olarak sunmaz. Tam tersine, şu soruyu görünür kılar:
Erdem, çıkar ilişkilerinin hüküm sürdüğü bir dünyada gerçekten korunabilir mi?
Romanın gerilimi dışsal olaylardan çok, bu karşıtlıktan doğar. Bir yanda maddi hesaplar, miras beklentileri ve gizli rekabetler; diğer yanda içtenlik ve sadelik… Balzac bu iki alanı çarpıştırırken, ahlaki bir ders vermekten çok bir toplumsal teşhis yapıyor.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.