Bu kitabı bitirdiğimde aklımda kalan ilk şey şu oldu: hem çok eğlendim hem de düşündüm. Gerçekten “hafif” başlayıp altında baya derin şeyler barındıran bir hikâye.
Radley ailesi dışarıdan bakınca aşırı normal, hatta biraz sıkıcı gibi duran bir aile ama sayfalar ilerledikçe o “normalliğin” aslında ne kadar kırılgan olduğunu görüyorsun. Yazarın en sevdiğim yanı da buydu; sıradan bir hayatın içine çok farklı bir gerçeği öyle doğal yerleştirmiş ki hiç sırıtmıyor.
Karakterler çok gerçek geldi bana. Özellikle aile içindeki ilişkiler, saklanan şeyler, bastırılan duygular… Okurken “ya bu insanlar gerçekten var” hissi oluşuyor. Bir yandan da yer yer mizahı var, o dengeyi çok iyi kurmuş. Ne tamamen karanlık ne de sadece eğlencelik.
Ayrıca kitap bence sadece hikâyeden ibaret değil; kendini kontrol etmek, bastırmak, “normal” olmaya çalışmak gibi konulara da dokunuyor. Bu yönüyle beklediğimden daha anlamlı çıktı.
Kısacası, hem akıcı hem farklı hem de düşündüren bir kitap okumak istiyorsanız kesinlikle öneririm. Ben baya sevdim.
·
110 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.