El Kızı, hakkında çok fazla yorum gördüğüm ve uzun zamandır okumak istediğim bir kitaptı. Orhan Kemal’in kalemiyle daha önce tanışmıştım. Yine akıcı, sürükleyici ve insanı içine çeken bir anlatım vardı. Kitabı başından sonuna kadar elimden bırakmadım. Kimi zaman Mazhar’a nasihat vermek, kimi zaman Hacer’i susturmak istedim, çoğu zaman da Nazan’la birlikte hem üzüldüm hem öfkelendim. Yazar cehaleti öyle gerçekçi anlatmış ki, sanki yanı başımızda yaşanan bir hikâyeyi dinler gibiydim. Sonunu tahmin etsem de, içimde hep “Ah Nazan, keşke biraz daha dişli olabilseydin” düşüncesi vardı… Kitabı okuduğuma memnunum, fakat bir daha okuyacak gücü kendimde bulamıyorum. çünkü okurken adeta sinir küpüne döndüm.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.