Ah canım Natalia.
Savaş sadece cephede değil. Şehirler nasıl dönüşüyor, çocukları ile kalan kadınlar ne yaşıyor, güvercinlere ne olur savaşlarda? Bağırmadan ama nasıl da çarpıcı anlatmış Rodoreda.
Onun gidip gelmeleri, odalara, evlere, parklara, caddelere sığamayışı.
Kadın hikayeleri, o bıçakla illa ince ince oyacak. Çok sevdim, çok.
O gün üçümüz, akşam yemeği olarak, bir sardalye ve bir küflü domates yedik. Bir kedimiz olsaydı kılçık bile bulamazdı. Birlikte uyuduk. Ben ortada ve her biri bir yanımda. Ölürsek böyle ölecektik. Gece alarm verildiğinde, sirenler bizi uyandırdığında, bir şey demiyorduk, sakin sakin duruyorduk, sadece dinleyerek, sonra bitiş sireni çaldığında uyuyabilirdik, fakat uyuyup uyumadığımızı bilmiyorduk çünkü hep susuyorduk.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.