Mutsuzluk da tembelliğe benzer, hatta bir çeşit tembelliktir diyebiliriz bence. Tabiatımız gereği meyilliyiz tembelliğe; ancak insan bir kere attı mı üstünden ölü toprağını, bir kez gücünü kuvvetini toplayıp başladı mı hareket etmeye, o zaman yaptıklarından da tat almaya başlar.