Margaret Atwood; “Pamuk bize bütün romancıların verebileceği en iyi şeyi veriyor: Gerçeği. İstatistiklerin gerçeğini değil, belirli bir yer ve zamandaki insan deneyiminin gerçeğini. Ve bütün büyük edebiyat eserlerinde olduğu gibi, zaman zaman sizin onu incelediğinizi değil, onun sizi incelediğini hissediyorsunuz.” diyor Pamuk’un eserleri için. Bütün büyük edebiyat eserlerinde olduğu gibi… Pek doğru.
Bu kitap, Pamuk’un Nobel’i almasının ardından kendisi için düzenlenen ilk uluslararası sempozyuma sunulan makaleler ve onların genişletilmiş versiyonlarından derlenmiş bir inceleme kitabı. Pamuk’un eserleri, temaları, biçimsel teknikleri, renkleri vs. üzerine yazılmış metinler bunlar; herkes nereden anlatmak istiyorsa oradan anlatmış.
Eserleri başkalarının gözlerinden de duymak hoşuma gidiyor. ( kitap kulüplerinde olduğu gibi) Bir metnin içinden çıkan ortaklıklar ve farklılıklar edebiyatın o çoğul hâlini hatırlatıyor. Bu çoğulluk görme biçimini genişlettiğinde seviyorum ama metnin önüne geçtiğinde sevmiyorum. Çoğunlukla da böyle metinleri eserlerden sonra okurum. Öncesinde denk geldiysem ve sesler çok baskınsa, onların biraz susmasını beklerim. Bu kitaptaki makaleler farklı kalemlerden çıktığı için bence dengesi de çok iyi olmuş. Keyifle okudum.
Muhakkak oku diyemem tabii; ama istersen altını çizdiğim yerlere bakabilirsin. Ya da kitabı okuduktan sonra ilgili bölüme dönebilirsin - zaten baştaki birkaç makale dışında yazılar eserlerin üzerine.