Pardaillan'ın o tavizsiz ve otorite tanımaz kılıcı, bu ciltte engizisyonun ve çürümüş feodalitenin en karanlık, en makyavelist yüzünü temsil eden Fausta ile amansız bir çarpışmaya girer. Fausta, salt kurgusal bir kötü karakter değil; din kisvesi altında halkları ezen, iktidar hırsıyla her türlü ahlaksızlığı meşru gören o köhne aristokratik ve ruhban sınıfının ete kemiğe bürünmüş halidir. Pardaillan ise yoksulların, ezilenlerin ve yükselen özgür düşüncenin o romantik şövalyesi olarak, gerici ittifakların karşısına "isyan ahlakı"nın o bükülmez iradesiyle dikilir. Sınıf savaşımının şafağındaki o mutlakıyetçi zorbalığa karşı, okurun içindeki adalet ve başkaldırı duygusunu körükleyen soluksuz bir edebi barikattır.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.