Ah Türkan! (Orhan’lar ölmeyebilir, hayatınıza kendiniz yön verin)
Bir kadının kendini yeniden bulması ve hayata tutunmasını anlatan bir hikaye gibi görünse de; aslında kadın erkek farketmeksizin insanın önce ben demesi gerektiğini, körü körüne hiçbir şeye hayatını feda etmemesini, bir yerlerde bir ışığın bir umudun hep var olduğunu, anlatıyor. Okuduğum her cümle de “ya Orhan ölmeseydi, Türkan hep böyle mi yaşayacaktı? Hayatına bir yön vermeden, sevmeden, sevilmeden, bir vazo gibi kenarda, varlığının bir anlamının olmadığı bu hayata devam mı edecekti?” sorusunu uzun uzun düşünürken buldum kendimi. Evet Türkan çiçeklenmişti sonunda ama bunun için Orhan’ın ölmesi mi gerekiyordu? Kaç baharlar kaybetti kaç yazlar kaç kışlar… Yarayı saran zaman değil sevgidir. Yaralarınızın sarılacağı yolculuklara çıkmakta geç kalmamanız umudu ile<3
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.