El Kızı’nı okurken sadece bir hikâye okumadım; bir zihniyetin ağırlığını hissettim.Kadına bakışın bu kadar ilkel, bu kadar hoyrat olması insanı öfkelendiriyor. Bir insanın hayatının bu kadar kolay hükme bağlanması insanın içini acıtıyor.Bir kadının kaderi, başkalarının vicdanına bırakılmamalıydı.
El Kızı’nı okurken bazı sayfalarda gözyaşlarımı tutamadım.
En çok da şunu düşündüm: Kadın, kadının yarası olmamalıydı.
Belki de en çok birbirimize iyi gelmemiz gereken bir dünyada, en derin yaraları yine birbirimize açıyoruz.
Orhan Kemal, bu gerçeği insanın içine işleyen bir sadelikle,
Bu acı gerçeği öyle yalın ama öyle derin anlatıyor ki; sayfalar ilerledikçe insan hem üzülüyor hem de öfkeleniyor. Unutmayacağım kitaplar arasında yerini aldı
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.