Zodyak Akademi: Uyanış benim için tam anlamıyla “ne hissettiğimi ben de bilmiyorum ama bırakamıyorum” kitabı oldu. Bir yandan evrene hayran kaldım, bir yandan da karakterlere o kadar sinirlendim ki sayfaları çevirirken dişlerimi sıktım resmen.
Öncelikle şunu söylemeliyim: kurulan dünya gerçekten çok iyi. Burçlara göre güç sistemi, dört element (hava, ateş, su, toprak) ve bunların akademi düzenine bu kadar güzel yedirilmesi… okurken sürekli “tamam işte bu fikir tutar” dedim. Fantastik kitaplarda bazen evren oturmaz ya, burada öyle bir sorun yok. Aksine, sistem çok net ve merak uyandırıcı.
Darcy ve Tory… Bu ikizleri gerçekten sevdim. Hayatın en dibinden gelip bir anda bambaşka bir dünyaya atılmaları, ama buna rağmen ezilip kalmamaları çok iyiydi. Özellikle o “kimseye boyun eğmeme” halleri… işte orada kazandılar beni. Ama dürüst olayım, bu kadar hızlı adapte olmaları yer yer bana da biraz “hızlı geçilmiş” gibi geldi.
Gelelim sinir katsayısını arşa çıkaran kısma: Dört Semavi Vâris. Allah’ım… hepsine ayrı ayrı sinir oldum Yani klasik kötü karakter değiller, bayağı psikolojik olarak yoran, zorbalığın dozunu kaçıran tipler. Özellikle yaptıkları bazı şeyler var ki “bu kadarına da gerek yoktu” dedim. Ama işin garip tarafı, tam da bu yüzden hikâye bağımlılık yapıyor. Çünkü sürekli “kızlar ne zaman güçlenecek de bunlara haddini bildirecek?” diye okuyorsun.
Seth’in yaptığı şeyler mesela… hâlâ aklıma geldikçe sinir oluyorum. Darius için ise içimde garip bir his var; sanki ileride çok başka bir yere evrilecek gibi. (Ama şu an? Tam bir sinir küpü.) Caleb ve Max de cabası… Yani gerçekten “sevilecek bir şey bulun” challenge gibi karakterler
Kitapta olay örgüsü aslında çok hızlı ilerlemiyor. Daha çok bir giriş kitabı havasında; karakterleri tanıyoruz, sistem oturuyor, ilişkiler kuruluyor. Büyük olaylar patlamıyor ama sürekli bir gerilim var. O yüzden “sıkıldım” diyemiyorsun, çünkü her an bir şey olacak hissi canlı kalıyor.
En çok hoşuma giden şeylerden biri de akademi atmosferiydi. Dersler, güç dengeleri, öğrenciler arasındaki hiyerarşi… hepsi çok iyi verilmiş. Kendimi gerçekten o okulun bir köşesinde oturuyormuş gibi hissettim. Ama aynı zamanda “iyi ki orada değilim” dedim, çünkü ortam bildiğin hayatta kalma savaşı
Şunu da söylemeden geçemem: kitapta zorbalık ciddi seviyede. Hassas olanlar için gerçekten zorlayıcı olabilir. Ben okurken baya sinirlendim ama aynı zamanda bırakamadım da. Çünkü o “intikam” hissi insanı bağlıyor.
Genel olarak bakarsam; bu kitap benim için güçlü bir başlangıç oldu. Kusurları var mı? Var. Ama potansiyeli o kadar yüksek ki görmezden geliyorsun. Özellikle serinin ilerleyen kitaplarında kızların güçlenip ortalığı yakıp yıkacağını düşünmek bile heyecanlandırıyor.
Ve açık konuşayım… ben şu an tek bir şey istiyorum:
Darcy ve Tory güçlensin ve o varislerin hepsine tek tek hayatlarının dersini versinler. Sabırsızlıkla bekliyorum
·
110 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.