Yazamaya Voltaire'in o meşhur sözü ile başlayayım "Bilebileceğim kadarını bildiğim zaman ölürüm dedim; ama ne yazık ki hiçbir şey bilmeden öleceğim"
Voltaire’in Cahil Filozof’unu okumak, devasa bir kütüphanenin ortasında durup Ee, bunca kitap yazılmış ama hala ruhun ne olduğunu bilen yok mu?" diye isyan eden yaşlı ve zeki bir amcayı dinlemek gibi. Kitap aslında bir felsefe dersinden ziyade, insan aklının sınırlarına çarpıp geri dönen bir dürüstlükk patlaması.
Bilmemenin Dayanılmaz Hafifliği:)
Voltaire işe çok radikal bir yerden başlıyor: "Bilmiyorum." Bu, koskoca bir aydınlanma devri devinden duymayı beklemediğiniz kadar samimi bir itiraf. Descartes gibi "Düşünüyorum o halde varım" deyip işin içinden çıkmıyor ya da Spinoza gibi evreni matematiksel bir formüle hapsetmeye çalışmıyor. Aksine, bu büyük isimlerin "her şeyi çözdük" edasıyla yazdığı kalın kitaplarla dalga geçiyor gibi :) Ona göre, bir seyi açıklamak için on tane yeni terim uydurmak, o şeyi bildiğiniz anlamına gelmiyor , sadece kafa karıştırmakta usta olduğunuzu gösteriyor..
Kitap boyunca Voltaire bizi metafizik denilen o karanlık dehlizlerde gezdiriyor. Ruh nedir? Madde nasıl düşünür? Tanrı her gün neyle mesgul?? Bu sorulara verilen tumturaklı cevapları bir kenara itipp Arkadaşlar, biz sadece beş duyumuzun bize getirdiği kadarını bilebiliriz, gerisi tamamen hayal gücü, diyor. Yani bir nevi, Ayağınız yere bassın, bilmediğiniz şeyler üzerine birbirinizin kalbini kırmayın, diye öğüt veriyor.
Dinler Değişir, Vicdan Kalır..,
Yazara göre inançlar, ritüeller ve kıyafetler coğrafyaya göre değişen yerel şakalar gibidir. Ama birine haksızlık yapıldığında hissedilen o sızı, Tokyo’da da Paris’te de aynıdır. Kitabın özü aslında şu..Madem hepimiz bu devasa evrende ne olduğunu tam anlayamayan aciz varlıklarız, o zaman tek çaremiz birbirimize karşı hoşgörülü olmak.
Neden Okumalı??
Eğer kafanızın içinde uçuşan "Neden buradayız." sorularına 5 dakikada çözüm bulacağınızı sanıyorsanız, bu kitap size göre değil. Ama "Ben de pek bir şey anlamadım bu hayattan ama en azından dürüstüm," diyen bir yoldaş arıyorsanız, Voltaire tam aradığınız kişi. Kitabı bitirdiğinizde elinizde büyük sırlar kalmıyor ama zihninizdeki o gereksiz toz bulutu dağılıyor..Yada farklı toz bulutları dolaşıyor..Buraya kadar okuduysaniz çayınızdan bir yudum alın arkanıza yaslanın.ve 'Bu dünyanın gizemini ben mi çözeceğim' deyin yada varoluşsal sancılar çekin banane:)
··
107 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.