Doktor bu felsefi polemik metninde, Henri Bergson’un "sezgicilik" akımını, çürümekte olan tekelci kapitalizmin işçi sınıfının zihnini felce uğratmak için kurguladığı akıl dışı (irrasyonel) bir ideolojik silah olarak kıyasıya mahkûm eder. Bilimi, diyalektik aklı ve nesnel gerçekliği reddederek yerine mistik bir "yaşam atılımını" (élan vital) koyan bu burjuva felsefesinin, aslında sömürücü sınıfların kendi tarihsel çöküşünü gizleme ve devrimci uyanışı boğma çabası olduğunu ispatlar. Felsefenin göklerde uçuşan masum bir fikir jimnastiği değil, doğrudan doğruya sınıf savaşımının en keskin barikatlarından biri olduğunu ve idealizmin her türlüsünün eninde sonunda gericiliğe kapı aralayacağını gösterir. Bergsonizm şahsında, kitleleri uyuşturan, gerçeği mistifiye eden ve kaderciliği aşılayan o sahte "ruhçu" akımların maddi altyapısını paramparça eden militan bir teorik taarruzdur. İşçi sınıfının devrimci ideolojisinin, burjuvazinin ithal ve kafa karıştırıcı felsefelerine karşı nasıl çelikten bir diyalektik materyalizmle savunulması gerektiğini öğreten ölümsüz bir eylem kılavuzudur.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.