Orhan Pamuk’un Kırmızı Saçlı Kadın romanı, Batı’nın "Oidipus" (baba katli) ve Doğu’nun "Rüstem ile Sührap" (oğul katli) mitlerini modern bir İstanbul fonunda harmanlayan, sarsıcı bir "baba-oğul" trajedisi. 30. baskıya ulaşmış olması, eserin okur nezdindeki kalıcılığını ve evrensel temalarının güncelliğini kanıtlar nitelikte. Kaderin Kuyusunda Bir Doğu-Batı Hesaplaşması
Orhan Pamuk, Kırmızı Saçlı Kadın’da okuru önce 1980’lerin İstanbul’una, bir kuyu kazma hikâyesinin sessizliğine davet ediyor, ardından antik trajedilerin gürültülü koridorlarında dolaştırıyor. Romanın 30. baskısına ulaşması, metnin sadece bir "kuyu kazma" hikâyesi değil, bir kimlik ve otorite kazısı olduğunun en somut göstergesi. Kırmızı Saçlı Kadın Bir Figürden Fazlası kitaba adını veren "Kırmızı Saçlı Kadın", sadece bir aşk nesnesi değil; aynı zamanda geçmiş ile gelecek, suç ile masumiyet arasındaki köprüdür. Onun etrafında şekillenen gizem, 30. baskıda dahi okuru aynı merakla içine çekmeyi başarıyor.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.