Hüzün yağmurları yağıyor bu akşam yine
Ay karanlık, içimse sarıp sarmalanmış yine
Zor yakınlık ya da yorgun uzaklık
Kül gönül cihanı; olmuş harabe,ruhun duvarı.
Yaşamak bir heves kadar içimde
Heves,beslediğim ümitte ömrümce.
Heves..heves kaldı mı?..sönüyor kafesim de
Artık gidiyor ruhum; perçeminde, sürgününde...
Yolum yolların siretinde
Düşlerim, düşlerim bağlı mizgininde.
Yönüm bu yolun neresinde?..
Biçare, gönül mesken-i hüzün gizimde...
~Ebrar Yalçın