İlk Ahmet Ümit kitabı olarak Beyoğlu Rapsodisi’ni seçtim. Başlangıçta dilinin sadeliğine çok şaşırdım ve ilk 200 sayfa boyunca bir cinayet romanı okumaktan çok, arkadaşlık ilişkilerini anlatan bir roman okuyormuş gibi hissettim. Ancak liseden beri arkadaş olan bu üçlünün arasındaki kıskançlıklar ve Selim’in Katya’ya olan ilgisi bir noktadan sonra beni çok rahatsız etmeye başladı. Gülriz'e yalan söylemeler de cabası.
Kitap boyunca sürekli yeni bağlantılar kurulması (Ruslar, Fransızlar vs.) cinayetle mi ilgili acaba düşüncesi yaşatsa da hiçbir yere bağlanmadı maalesef. Katya ismi tesadüfünden sonra Katya’dan şüphelendiğimi hatta onun bir ajan olabileceğini düşündüğümü de söylemeden edemem.
Ancak genel olarak kurgu beni tatmin etmedi. Final beklentimin oldukça altında kaldı. Hatta finali okurken sinir bozukluğundan güldüğüm anlar oldu.
Sonuç olarak, kitap başlangıçta merak uyandırsa da benim için giderek zorlamaya dönüşen ve finaliyle tamamen hayal kırıklığı diyebileceğim bir roman oldu.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.