Bugün sizlere oldukça acı bir kadın hikayesi ile geldim. Alexandra Cavelius’un yazdığı “Leyla.” Bu kitabı elinize aldığınızda sadece bir roman okuyacağınızı düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz; çünkü bu kapak arkasında, insanlığın en karanlık dehlizlerinde verilmiş gerçek bir yaşam mücadelesi saklı. Leyla, kurgu olamayacak kadar sarsıcı, hayal ürünü sayılamayacak kadar kanlı canlı bir tanıklık sunuyor bizlere.
Bosna Savaşı’nın o puslu ve soğuk atmosferinde, bir genç kızın hayatının nasıl bir gecede paramparça edildiğine şahitlik ediyoruz. Leyla, henüz on altı yaşındayken, güven duyduğu dünyasının başına yıkılışıyla baş başa kalıyor. Alexandra Cavelius, Leyla’nın yaşadığı o korkunç toplama kampı sürecini ve uğradığı sistematik şiddeti anlatırken kalemini hiç sakınmamış. Okurken bazen nefesinizin kesildiğini, bazen de “bu kadarı da olamaz” dediğinizi hissedeceksiniz. Ancak en acısı da tüm bunların yaşanmış olması.
Kitabı samimi kılan en önemli detay, Leyla’nın sadece bir kurban olarak değil, küllerinden doğmaya çalışan dirençli bir ruh olarak resmedilmesi. Yazar, savaşın sadece binaları yıkmadığını, ruhlarda nasıl onarılmaz yaralar açtığını Leyla’nın gözünden iliklerimize kadar hissettiriyor. Leyla’nın sessiz çığlığı, sayfalar ilerledikçe okuyucunun kalbinde yankılanan bir feryada dönüşüyor. İşkencenin, aşağılanmanın ve çaresizliğin içinde bile tutunacak küçük bir umut dalı arayışı, insan iradesinin ne kadar güçlü olabileceğini bir kez daha kanıtlıyor.
Bu eseri okurken bazen kitabı kapatıp derin bir nefes alma ihtiyacı duyacaksınız. Zira Leyla’nın hikayesi, bize dünyanın bir yerlerinde, çok da uzak olmayan bir geçmişte insanların birbirine neler yapabileceğini en çıplak haliyle hatırlatıyor. Savaşın da bir onuru olması gerektiğini iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Keşke dünyanın hiçbir yerinde savaş olmasa ve masum hiç kimse zarar görmeseydi. İyilikle, merhametle ve kitapla kalın.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.