Puan vermedi·114 syf.····Okunma: 21 Mart 2026 14:30 Onunla tanıştığım günden beri, hep onu düşünüyorum.
Dünyası dünyamı değiştirdi. Artık başka açıdan bakıyorum etrafımda olanlara onunla.
Şimdi kalbimin en geniş odasında, sadece onun adını taşıyan sessiz bir kütüphane var. O raflara sadece kitaplarını değil, Didem’in şiirlerine sığdırdığı her duyguyu tek tek yerleştirdim.
En üst rafa anneciğine olan o dinmeyen özlemini koydum, mermer taşı bile ısıtan o çocuksu şefkati..Hemen yanına , henüz 13 yaşındaki bir çocuğun annesiz kaldığı sızıyı koydum. Yıllar geçse de üstü hiç tozlanmadan kalan o büyük sızı...
Biraz daha gölgede kalan rafa babasına olan kırgınlığını yerleştirdim. Annesinin gidişindeki oluşan o boşlukta, babasının başka bir kadınla evlenip çocuklarını bu büyük yasta yalnız bırakmasına ilgisiz kalmasındaki kızgınlığına eşilk ettim ben de onunla birlikte.
Ya o meşhur rutubetli bodrum katı..Işıklar içinde bir ruhun, rengarenk çiçekler yazan bir zihnin nasıl olur da böyle karanlık bir alana sığabildiğini düşündüm uzun uzun.
O rutubetli bodrum katını çiçeklere bezeyenler vardı çünkü hayatında. Kardeşi Işıl'ın, kızı Füsun'u ve arkadaşı Müjdesi.. Her rafa kutsal bir çiçek çemberi içerisinde Didemi saran bu üç ismi koymak lazımdı.
Doğdum, doğurdum
Bir insan nasıl büyüyor gördüm
Hayatta kalmak için
Ve hayatta kalmanın yanında
İnandım şiir bir gevezelikti
Şimdi 128 harfli bir şiir var karnımda
Satırlar artık bomboş
Karnımda hissiz bir şiir var
İçimde durmadan bölünen şiirler
Birlikte yok olacağımız şiirler
Birlikte unutılacağımız şiirler
Hiç borcu olmamış şiirler
Ve bu yüzden çok acıyan şiirler
Acı aniden diner yağmurun dindiği gibi
Bazen sadece tanri öyle istediğinden
Sadece bir mağarada resim çizerim belki
Rüyaların büyük harfle başladığı bir ülkede
Üstümden kaldırılmış bir ölü var
Ahbao senin istediğin o mu?
Nurlar içinde yat Didem Madak, çiçekler bezensin olduğun yerlere.
Kitaplarını sevgiyle okşuyorum, şiirlerin bizde.
Hiç ama hiç unutulamayacaklardan...